FraLa - Gelukkig kieuwjaar!

Ook in 2018 hoop ik voldoende energie te hebben om tegen de stroom op te roeien en mijn oren niet te laten hangen naar de gezaghebbende lulkoek van ons nieuwste ‘Opperwezen’: De gezamenlijke sociale media.

Als iemand via sociale media laat weten nu al met drie ballen te kunnen jongleren, of een filmpje plaatst waarin een schaatsavontuur in een wak eindigt, heb ik daar niet zoveel moeite mee. Maar zodra mensen gaan denken dat hun ideeën wereldwijd verspreid moeten worden en aanbeden, omdat zij toevallig in de directe nabijheid wonen van een reservoir met door Jomanda ingestraald water, dient er mijns inziens te worden ingegrepen.

Nogal wat bewoners van onze planeet vinden dat het niet uitmaakt wat zij te zeggen hebben, maar er dient wel degelijk naar deze stem van het volk te worden geluisterd. Misschien dat veel van dit soort principeridders blij gemaakt zou kunnen worden met hun eigen Speakers Corner, zoals het Londense Hydepark deze kent. Om vervolgens echter het Kabinet en/of de Tweede Kamer te verplichten als aandachtig toehoorder aanwezig te zijn, acht ik overdreven.

Het mooie van het eind van het jaar vind ik dat tal van cabaretiers de meest in het oog springende hemelbestormers stevig de maat nemen. In het kogelvrije vest van Wilders zou best eens een soort vernevelaar kunnen, zitten zodat zijn borst altijd bijtijds nat is. Bij Thiery Baudet heb ik het bange vermoeden dat die voor zoiets nog te ‘cocky’ is en Trump, ach ja Trump… Die verstaat geen Nederlands en als hij de vertaling zou horen, repliceert hij toch slechts onsamenhangend.

Door sommigen zullen de diverse conferences wel als elitair links en desgewenst elitair rechts gewauwel worden gekenschetst. Het betreft hier mensen van het type dat Rutger Castricum de prijs voor de beste onderzoeksjournalistiek zou willen toekennen.

Vooruitblikken vind ik in zijn algemeenheid slechts relevant als je aan het autorijden bent, of anderszins aan het verkeer deelneemt. In tijd uitgedrukt meer een soort verkapt ‘nu’. Terugblikken kan aangename aspecten hebben, maar ook trieste. Maar het is natuurlijk best toegestaan voor 2018 het een en ander te hopen.

Of de oogst aan medailles tijdens de komende Winterspelen zal kunnen tippen aan die van Sotsji, wordt onwaarschijnlijk geacht, maar komaan, laten we de moed erin houden. Gaat Tom Moulin weer een ronde winnen? Herrijst Geesink? Gaat Max Verstappen knallen? Zo ja, dan bij voorkeur niet op dezelfde weg als waar Geesink en Moulin strijden.

Als nog aanzienlijk belangrijker dan sportieve successen, acht ik doorbraken in research naar al die akelige ziekten waar nog zoveel mensen onder te lijden hebben. Daarbij zou ik willen voorstellen al die research internationaal te bundelen en onder auspiciën van de VN te plaatsen. Weg uit de begerige handen van de farmaceutische industrie. Daaraan zou ik nog een wens willen toevoegen: Start met het inperken van de (economische) macht van bedrijven als Apple, Google, Amazon, Microsoft, Facebook. Als een bedrijf machtiger wordt dan een autonome regering, dienen er alarmbellen af te gaan. Ik kan Rutte met z’n 1.4 miljard wel volgen, maar op de lange termijn loop je het risico geen baas meer te zijn in je eigen winkel. Als ik het een beetje goed heb begrepen zou men in de VS al wat verder op dit hellend vlak zijn. Megaverdieners en grote bedrijven zijn het best af met de nieuwe belastingwetten van Trump. De gewone man – gehersenspoeld door sociale media – dacht nog wel beter af te zijn met deze pussy-grabber. Nu zijn ze dus zelf bij hun pussy gegrabd. Als het met het klimaat ook zo gaat, zullen er veel mensen bijzonder goed moeten leren zwemmen, of het eens proberen met kieuwen.