1 maart 2015

   Rikus Spithorst - Voetjes van de vloer

Veel passagiers noemen het gedrag van medereizigers als bron van ergernis. Geouwehoer in de stiltecoupe, voordringen bij het instappen en zeker ook voeten op de stoel. Voor conducteurs is optreden tegen dat laatste probleem nogal een kwestie van dweilen met de kraan open. Als de conducteur de treinwagen binnenkomt gaan even alle voetjes van de stoelen, maar zodra de conducteur zijn hielen heeft gelicht, zitten alle daders weer met hun gore schoenen op de stoelen waar straks weer iemand met zijn mooie jas, broek of ander kledingstuk op gaat zitten. En áls iemand al met voeten op de stoel wordt betrapt, blijft het meestal bij een waarschuwing en de glashard gelogen belofte om dat niet meer te doen.

Twee verbalisanten in burger betrapten een reiziger met zijn schoenen op de bank tegenover hem, en deelden een boete uit. Dat leidde tot een hoop geouwehoer over identificatieplicht en beledigingen aan het adres van de verbalisanten. Een medepassagier nam een deel van de discussie op, en zette het gebeuren op Youtube. Op Facebook werd er aandacht aan besteed, en veel mensen vonden het optreden van de verbalisanten schandalig.

Ik niet. En ik leg even uit, waarom.

Wanneer een bevoegd persoon een overtreding ziet, is de beslissing om wel of niet op te treden aan diegene zelf. Dus ook in dit geval is de beslissing om een boete uit te delen aan de verbalisanten. En dus niet aan de reiziger. De reiziger kan vriendelijk vragen om het te laten bij een waarschuwing, maar het is niet de reiziger die dat beslist. En de reiziger dient zich, evenals de verbalisant, te identificeren. En laat duidelijk zijn, zolang de verbalisant zich een beetje gedraagt, is het de reiziger die fout zit. De reiziger die met zijn schoenen op de bank werd betrapt, en niemand anders.

De betrapte meneer in de trein vond het nodig om heel erg over de gevolgde identificatieprocedure te gaan zitten zeuren. Dat is een bekend verschijnsel. Degene die weet dat hij ongelijk heeft, stort zich verbeten op de procedure om alsnog onder de gevolgen van zijn fout uit te komen. Je ziet dat vaak in vergaderingen. Degene die inhoudelijk het onderspit delft, maakt dan een hoop stampei omdat agendapunt 3 B, tweede streepje, drie kwartier te laat bij de secretaris was ingediend. Dat soort geneuzel betekent nog niet dat je inhoudelijk gelijk had!

Nog een gebruikt argument: of het niet bij een waarschuwing had kunnen blijven. Waarom zou dat moeten? De ervaren treinreiziger ziet het zo vaak gebeuren: een reiziger zit niet op te letten terwijl hij zijn voeten op de stoel heeft, de conducteur  laat het bij een waarschuwing, de reiziger belooft dat hij het niet meer zal doen, en de conducteur heeft zijn hielen nog niet gelicht of de voetjes van meneer de passagier liggen alweer op de stoel. Er komt een moment dat het treinpersoneel en de medereizigers, het zat zijn. Vriendelijk vragen is voorbij. Beboeten! Groot gelijk dat mensen nu blijkbaar worden ingezet om zo af en toe op een wat doortastende manier te proberen om een einde te maken aan allerlei asociaal reizigersgedrag.

Meewarig luisterde ik hoe de reiziger, naast alle gezeur over de legitimatieplicht, durfde te beweren dat hij niet wist dat het niet was toegestaan om met je voeten op de bank te zitten. Schei toch uit. In alle treinwagens hangen stickers met de huisregels erop. Meerdere per rijtuig. Je moet wel echt hartstikke stekeblind zijn om nog nooit zo’n plakkaat te hebben gezien. En op die stickers worden enkele verboden zelfs uitgebreid besproken. Zoals met een plaatje van iemand met zijn voeten op de bank. Met een rood kruis erdoor! Hoe duidelijk wil je het hebben?

Kijken we nog even naar het filmpje. De reiziger heeft heel veel geluk gehad. Hij boft dat hij niet is afgevoerd naar het politiebureau wegens de weigering om zich meteen te identificeren. Hij boft dat hij niet is afgevoerd naar het politiebureau wegens belediging van de verbalisanten. Uiteindelijk krijgt hij slechts een boete van negen tientjes. Ik vind dat buitengewoon coulant.

Op Facebook werd dus uitgebreid over deze geschiedenis gesproken. Tot zelfs een bespottelijk initiatief om geld in te zamelen voor een door de betrapte reiziger aan te spannen rechtszaak aan toe. En de verbalisanten in de trein worden uitgemaakt voor van alles en nog wat. Het zijn NSB’ers, vindt men. Een schandelijke belediging. Wordt er iemand afgevoerd naar het concentratiekamp? Veroordeeld tot de gaskamer? Ter plekke neergeschoten? Nee, het gaat om een bescheiden boete. Slechts 90 euro. Ter vergelijking even een paar andere standaardbedragen.
Niet handsfree bellen in auto: € 230
Wildplassen: € 130
Autorijden zonder verzekering: € 400
Kortom: naar Nederlandse maatstaven is een boete van € 90 slechts van een bescheiden niveau.

Maar goed. In de Facebookdiscussie heb ik ook mijn zegje gezegd en het opgenomen voor de verbalisanten. U raadt het al: het verstandelijk meest hoogstaande deel van de meepraters heeft nu ook een mening over mijn persoon. U kent dat wel. Ik ben een zielige Jood die vroeger op school was gepest.

Onderstaand enkele citaten, afkomstig uit de bovenlaag van onze samenleving.

Alex Ramirez  Rikus is ook een jood! Wat een nerd zeg! Terecht beboet...diep triest! Deze stille hadden zich met andere zaken bezig moeten houden ipv machtsvertoon uitoefenen op een trein reiziger!

Bert van Geest  Rikus, zeker weten dat jij ook zo'n zielige vroeger op school gepeste jood bent.

Dutch Pancakes  Rikus echt zo'n konte likker van de samenleving. Zeker zo'n verader als iemand iets fout doet meteen bellen naar de politie om hun kont te zuigen haha.

Tot zover enkele voorbeelden van de mensen waar onzer samenleving terecht heel erg trots op is.

Sinds jaar en dag zet ik mij in voor de belangen van de OV-reiziger. Dat doe ik van harte omdat meer dan 90% van de passagiers dik in orde is, evenals overigens het personeel in en om het OV (en ja, als ik kritiek heb op conducteurs of anderen, zeg ik het óók). Alle passagiers hebben baat bij wat ik, samen met een aantal andere toffe lieden, bewerkstellig in taaie discussies met OV-directeuren, hoge ambtenaren en politici. Maar van sommige mensen vind ik het jammer dat ze de vruchten plukken van mijn inspanningen. Die zijn het niet waard.

Bekijk
hier het filmpje op Youtube.

Bekijk
hier de discussie op Facebook.

Klik
hier om te reageren.