1 sep 2014

   Rikus Spithorst - Kom maar uit je hokkie!

Als reiziger heb ik een groot belang bij een zo goed mogelijke borging van de sociale veiligheid in het OV. Daarom juich ik modernisering van de personeelsinzet van harte toe. Zoals bijvoorbeeld Arriva in zijn Noord-Nederlandse treinen niet gewoon een conducteur per trein heeft, maar werkt met ‘vliegende controleploegen’. Gevolg: zwartrijders en raddraaiers hebben het slechter dan op een trein met één enkele conducteur die feitelijk machteloos staat tegenover groepen zich misdragende reizigers. Ik zou graag zien dat ook de NS deze aanpak zou toepassen.

Ook de RET moderniseert het toezicht en de borging van de sociale veiligheid. Er gaan dingen in het Rotterdamse metrosysteem veranderen. Er komt een einde aan het feit dat op ieder ondergronds metrostation verplicht een mannetje (M/V) in een hokje moet zitten of wat op het station ronddrentelen. Wanneer er een opstootje plaatsvindt, staat hij in zijn eentje, of soms zijn ze met zijn tweetjes, machteloos. Wat dat betreft is goed cameratoezicht vanuit het centrale controlecentrum, samen met snelle inzet van handhavingsteams en goede afspraken met de politie, veel beter. Die mannetjes in die hokjes gaan nu gewoon op pad. Hup, werken met je donder. Daarmee zijn ze ook zichtbaarder voor de reiziger; alleen in de grootste, drukste metrostations blijven mensen vast aanwezig. Dat is, kort gezegd, wat ik heb begrepen van de nieuwe sociale-veiligheidsaanpak van de RET. Controleteams van meerdere personen zijn veel beter in staat om daadwerkelijk toezicht te houden, gezag uit te stralen en in te grijpen waar dat nodig is. En dan hoop ik natuurlijk niet dat men zich gaat bezighouden met het op de bon slingeren van passagiers die bij Bram Ladage op het metroperron een broodje hadden gekocht.

Die aanpak is niet alleen beter, maar ook efficiënter. En dat is hard nodig in een tijd waarin vanuit Den Haag de geldkraan steeds verder wordt dichtgedraaid en de vervoerbedrijven het dus met steeds minder geld moeten stellen. Dan moet je als vervoerder naar mijn mening je mensen zo goed mogelijk inzetten. Lekker op kosten van de baas een beetje te zitten duimendraaien in een hokje op een metrostation past daar slecht bij. Overigens, het lukt de RET om deze nieuwe aanpak te realiseren zonder gedwongen ontslagen.

Ondanks dat er dus eigenlijk alleen maar voordelen zitten aan de nieuwe werkwijze (beter voor de reiziger, geen ontslagen) is de OR van de RET fel tegen deze nieuwe aanpak gekant. Dat is jammer. De OR ziet in de zeer gedegen reactie van de RET op het uitgebrachte afwijzende advies echter geen mogelijkheden om nog in beroep te gaan bij de Ondernemingskamer. Daarmee wordt feitelijk erkend dat de beoogde aanpak van de RET de juiste is, en dat de directie van de RET terecht zijn poot stijf houdt. Niettemin toont de OR zich een slecht verliezer. Ze gaan hun “politieke contacten aanwenden”. Nou heb ik sowieso weinig op met de Tokkies die bij de RET de OR vormen. Een paar jaar geleden kreeg ik te horen dat ik voor mijn eigen lijfsbehoud maar beter uit Rotterdam weg kon blijven. Dan ben je dus geen personeelsvertegenwoordiger, dan ben je tuig van de richel. Arme RET.

De Rotterdamse Gemeenteraad heeft al vragen gesteld over de kwestie en zal er waarschijnlijk een dezer dagen zelfs in een commissie over vergaderen. Dat verbaast mij, want de aanpak van de sociale veiligheid is een zaak tussen de RET en zijn opdrachtgever, de Stadsregio Rotterdam. Het zou de fracties in de Rotterdamse Gemeenteraad sieren, als ze het belang van de reiziger laten prevaleren boven het gebrek aan flexibiliteit van een OR. Politieke partijen die zich voor het karretje van wat personeel laten spannen in plaats van op te komen voor de burgers (in casu de gebruikers van het OV) zijn geen knip voor de neus waard. Net zoals het een OR van een vervoerbedrijf zou sieren om te kiezen voor het belang van de reiziger, in plaats van te blijven hangen in platitudes als “verworven rechten” en “we doen het al jaren op deze manier”. Hoe ik die houding van de RET-OR moet zien in het licht van het Rotterdamse credo “Niet lullen maar poetsen” is mij trouwens een raadsel.

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.