Driek Oplopers - #MeToo: geef nooit toe

Niet zo slim van meneer Van Jole, om een of ander 23-jarig meisje mee te nemen naar zijn hotelkamer. Maar hoe dat zo is gekomen? Ik was er niet bij. Wel is duidelijk, dat het afspraakje dat daaraan vooraf ging op verzoek van datzelde meisje was. Heeft Van Jole dat meisje geïmponeerd met een paar stoere journalistenverhalen en haar meegelokt? Of heeft zij hem daartoe uitgelokt door tijdens het drankje vooraf allerlei ondeugende dingetjes te zeggen of te doen? Misbruik van maatschappelijke status is bij mannen geen uitzondering, maar anderzijds is een stevig robbertje cockteasing de hobby van menige vrouw. Maar nogmaals: ik was er niet bij,

In die hotelkamer zijn blijkbaar dingen gebeurd die de schoonheidsprijs niet verdienen. Een Van Jole die met zijn broek op zijn enkels ongewenste avances maakt: mij lijkt dat geen plezierige aanblik. Maar het meisje wist ongeschonden de hotelkamer te verlaten.

Twee jaar nadien, nu zo’n acht jaar geleden, confronteerde het  meisje Van Jole met zijn gedrag van die avond. Van Jole toonde zich schudbewust. Zonder zijn daden weg te moffelen beaamde hij dat het niet had moeten gebeuren en dat het hem speet. Zonder wat dan ook te vergoelijken bood hij zijn diepste excuses aan. Hij heeft geen enkel moment geprobeerd haar de schuld in de schoenen te schuiven en dat siert hem. Het meisje is er verder niet op terug gekomen, en de heer Van Jole heeft zich niet op het politiebureau moeten verantwoorden. Blijkbaar waren de excuses aanvaard en was de kous daarmee af.

Nee dus.

Deze week, acht jaar nadien, was opeens een stiekem gemaakte bandopname van het gesprek te horen op de schoremwebsite GeenStijl. Van Jole werd daar afgeschilderd als een viezerik. Een hypocriet seksueel roofdier. Even voor de goede orde: GeenStijl is de website die een paar jaar geleden furore maakte met publicatie van gestolen foto’s van de ontblote vagina van een televisiepersoonlijkheid. De website die zeer recentelijk nog een rondje buitengewoon ranzige seksuele intimidatie en belediging losliet op vrouwelijke journalisten. Een viezige website dus, die meent een ander de maat te mogen nemen op zijn seksuele gedrag. Dat u daar even over nadenkt voordat u verder leest. GeenStijl als hoeder van ’s lands seksuele moraal. Tsja…

GeenStijl lift mee met de onthullingen in het kader van  #MeToo over echt wangedrag van machthebbers en sterren in de media. Maar in dit geval gaat het daar niet om. De actie van GeenStijl is niets anders dan een afrekening met een opponent. De linkse “Gutmensch” Van Jole wordt al jaren afgezeken door deze Telegraaf-dochter.

Maar er is iets veel ergers aan de hand. Blijkbaar kan het je als schuldbewuste dader overkomen dat je excuses (en daarmee ook je impliciete bekentenis) stiekem worden opgenomen en doorgespeeld naar media als GeenStijl. Slechts een buitengewoon domme naïeveling denkt dat dat een goede zaak is. Hup, aan de schandpaal ermee. Maar het échte gevolg van de gebeurtenissen van de afgelopen dagen is dit: het is buitengewoon onverstandig om -al bén je een dader, al héb je heel veel spijt- je excuses aan te bieden. Want voor je het weet worden je woorden stiekem opgenomen en zullen ze je je leven lang op totaal buitenproportionele wijze achtervolgen. Dat is dan je beloning voor het ruiterlijk erkennen dat je gedrag niet okee was en dat het je spijt. Daarom mijn oproep: zeg nooit sorry.  Nee, wangedrag is niet in de haak. En nee is nee. Ook “Ik was dronken” is geen excuus. Voel dus de diepe spijt en schaamte vanbinnen. Heb slapeloze nachten over wat je hebt gedaan. Maar zeg nooit sorry en ontken alles. Altijd. Want door de actie van een aandachtshoer en een hufterwebsite zit er helaas niets anders op.