Rikus Spithorst - Bye bye Facebook

Natuurlijk. Arjen Lubach heeft gelijk: Facebook is het product van een zooitje schorem en je privacy is bij dat stel grapjassen in hoge mate in het geding. Het is nog tot daar aan toe dat ik bij wijze van spreken reclame krijg te zien voor bakfietsen als ik kijk op de pagina van De Nederlandse Driewielerclub, maar dat die etters ook al om medische dossiers hebben gezeurd bij een ziekenhuis, dat is te schandalig voor woorden.

Websites hebben een soort geheime pixel, zodat Facebook kan zien dat ik die website heb bezocht. Nou en? Ik bezoek geen websites waarvoor ik mij moet schamen en mijn instortende gezondheid is toch al bij mijn zorgverzekeraar bekend. Kortom, volgens Facebook ben ik een man van dik middelbare leeftijd met een flinke belangstelling voor openbaar vervoer -en dan met name voor de wijze waarop vervoerders en hun opdrachtgevers zich al dan niet bekommeren om een fatsoenlijke behandeling van de passagiers- en voor improvisatietheater. Klopt als een bus en iedereen mag dat weten. Sterker nog, mijn dierbaren weten dat als geen ander. En daarnaast bezoek ik nogal wat politiek getinte websites. Daar snappen ze niks van in Silicone Valley. Totale verwarring, want ik bezoek sites van alle politieke gezindten. Van harstikke links tot hartstikke rechts. Niet op grond van mijn eigen politieke voorkeur, maar om goed op de hoogte te zijn van alle meningen die opgeld doen in het complete politieke spectrum.

Daarom dus een dikke middelvinger mijnerzijds naar de datagraaiers bij Facebook. Ze doen maar.

En nee. Ik zeg geen “Bye bye” tegen Facebook. Het is een gratis communicatiekanaal en het helpt mij goed om mensen te vinden en door mensen te worden gevonden.

Maar er is nog een andere reden om niet te vertrekken bij Facebook. Heel veel andere internetbedrijven gaan ongeveer net zo slecht met ns aller privacy om. Als je echt je privacy wilt beschermen, dient je communicatie beperkt te blijven tot telefoongesprekken met een pre-paid-telefoon en schriftelijke communicatie per ouderwetse brief.

En vergeet niet: het grootste schorem zit dichterbij. Niet ergens in Amerika, maar hier om de hoek. Neem nou de Belastingdienst, die parkeergegevens heeft verdonkeremaand van iedereen die zijn parkeergeld betaalt met zijn kenteken. Sterker nog: journalisten brachten vorig jaar aan het licht dat de Fiscus een eigen soort van Geheime Dienst heeft, die totaal ongecontroleerd mag snuffelen in allerlei gegevens. Of wat dacht u van de OV-chipkaart, die ons allen is aangesmeerd? De reisgegevens worden verstrekt aan de studiefinanciering om te checken of een formeel uitwonende student niet te vaak bij mama thuis logeert.

Onze privacy is voor wat betreft ons landsbestuur en onze rechterlijke macht in veel gevallen van nul en generlei waarde. Ik maak mij geen zorgen over de strapatsen van Mark Suikerberg. Nee, als Nederlanders hebben wij veel meer last van allerlei onbetrouwbare sujetten op en rond het Binnenhof, die wetten en regels opstellen die onze privacybescherming rechtstreeks naar de prullenbak verwijzen. Specialisten als Benno de Winter en Roger Vleugels kunnen daar nog veel meer over vertellen.

Denk maar maar eens over na, met je “Bye bye Facebook”.