Driek Oplopers -

Gedachtegoed Maagdenhuisbezetters besmeurd


Op zich heb ik wel sympathieke gevoelens voor van die studentjes, die vol idealen zitten en de wereld willen verbeteren. Hun gebrek aan levenservaring en realiteitszin vind ik eerder schattig en ontwapenend, dan ergerlijk. En ook het bezetten van universiteitsgebouwen en het scanderen van slecht geformuleerde leuzen maakt wat mij betreft deel uit van de folklore waarmee het studentenleven omgeven is. En dat geldt evenzeer voor het feit dat van een serieuze, consistente standpuntbepaling geen sprake kan zijn omdat je democratie ook kan overdrijven, zodat de opinies alle kanten op zwalken.

Daarom had ik in het begin ook veel sympathie voor de studenten die het Maagdenhuis bezetten, in navolging van hun (groot)ouders in de jaren-60.

Maar van dat plezierige gevoel is niets meer over.

De studentjes (en rare andere figuren) blijken een belangrijk aspect geheel uit het oog te zijn verloren: we leven in een democratische rechtsstaat, ook als de uitkomst van democratisch beleid jou persoonlijk even niet goed uitkomt.

De studenten willen dat niet het bestuur, maar zijzelf de baas zijn binnen de UvA. Dat is een volstrekt onredelijke eis. Een universiteit besturen is een vak waarvoor kinderen van rond de 20 echt (nog) niet over de benodigde vaardigheden beschikken. Ik maak de vergelijking met de inzittenden van een Boeing 747 die vinden dat niet de piloten, maar zijzelf de stuurknuppel ter hand mogen nemen. Heus. Daar komen ongelukken van. Maar moet dat dan betekenen dat de studenten helemaal niets in de melk te brokkelen hebben? Nee. Gelukkig is de inbreng van studenten in ons land bij wet geregeld. Prima dus. Daarnaast heeft, begreep ik, het bestuur van de UvA een gebaar gemaakt door de studenteninvloed in de universiteit te vergroten. Maar het belangrijkste: de wijze waarop de UvA wordt bestuurd, voldoet prima aan de in ons democratische land op democratische wijze vastgestelde regels.

Nog een rechtsstaat-dingetje. De rechter heeft gisteren bepaald dat de studenten het Maagdenhuis onmiddellijk dienden te verlaten. De volgende ochtend om 11 uur zaten de studenten er nog steeds. Daarmee hebben ze de door de deurwaarder gisteravond afgegeven aanzegging genegeerd. Ze zijn nu door de ME uit het gebouw verwijderd. Ik hoorde een actievoerder beweren dat de studenten vrijwillig weg gingen. Hij vond het “zonde en overbodig dat er nu een ton werd uitgegeven aan de inzet van de ME, terwijl dat nergens voor nodig was.”  Dat is dus niet waar. De bezetters van het Maagdenhuis hebben tot de komst van de ME de uitspraak van de rechter genegeerd. Ze kunnen dus nooit beweren dat de komst van de ME overbodig was. Dat het zonde is van het geld, daar valt wel wat voor te zeggen: daarom stel ik voor dat de studenten zelf de kosten van de ME-inzet vergoeden. Wel zo eerlijk.

Nog een mooie kreet. “Geen geweld! No violence!” Dat is werkelijk een gotspe. Er bestaan drie soorten van geweld. Geweld in woord, zoals belediging en bedreiging. Fysiek geweld tegen personen. Fysiek geweld tegen goederen/bezittingen. De bezetters van het Maagdenhuis hebben voor ongeveer een half miljoen euro aan vernielingen aangericht. Dat is geweld. Er is met verf naar een politiepaard gegooid. Dat is geweld. Er zijn mensen beledigd. Dat is geweld. Echt, de suggestie dat de studenten en hun meelopers gingen voor een geweldloze aanpak valt met geen mogelijkheid vol te houden.

Ik heb hartelijk gelachen om een van de leiders van de actievoerders. Een meisje met blonde krullen en een pijnlijk mascara-overschot. De hele tijd een grote bek, maar toen een agent eventjes boos haar kant op keek, was het huilen geblazen. Dan ben je dus een hysterische stakker, in plaats van een serieus te nemen boegbeeld.

Nu de bezetting van het Maagdenhuis is beëindigd, is slechts plaats voor een heel trieste conclusie. Door wereldvreemd tuig is het gedachtegoed van de oorspronkelijke Maagdenhuisbezetters -die in de jaren-60 wél veel hebben bereikt- op beschamende wijze besmeurd. Maar de actievoerders wilden beter onderwijs? Prima. De UvA dient, samen met alle andere universiteiten in ons land, de studie-eisen aan de studenten flink op te schroeven. Hoog tijd om nu eindelijk eens het kaf van het koren te scheiden. Mijn definitie van goed onderwijs is dat aan de studenten stevige eisen worden gesteld, in plaats van dat alles op alles wordt gezet om door het omlaag brengen van eisen zoveel mogelijk kneusjes over de eindstreep te helpen. De bezetters van het Maagdenhuis zie ik aan serieus te nemen intelligentie-eisen niet voldoen.