11 feb 2015

   Driek Oplopers - Volkspartij voor Vrijelijk Declareren (VVD)

Sorry. Klachten van de buren. Of het wat zachter kon. Wat dan? Mijn onbedaarlijke lachbui. Over Mark Verheijen, fraudeur voor vrijheid en democratie. De zoveelste dief van VVD-huize in ons parlement.

Echt. Dit is de vrolijkste dag van de maand. Zo’n Limburgse zakkenvuller die is betrapt. Kamerlid Verheijen was eerst gedeputeerde in onze achterlijkste provincie. Limburg. Bleek die malloot de dienstauto te hebben gebruikt voor allerlei privé-dingetjes. Zoals op kosten van de provincie  met de dienstauto-plus-dienstchauffeur vijf keer op en neer van Limburg naar de Randstad. Terwijl hij voor dat privé-klusje ook nog een reiskostenvergoeding opstreek. Dan heb je dus in één klap dubbel gefraudeerd. Ten eerste declareer je kosten die je via een andere route al vergoed kreeg, en ten tweede laat je de verkeerde financier opdraaien voor die kosten.

Ook bijzonder vrolijk werd ik van een etentje dat Verheijen had met zijn tot het bot corrupte partijgenoot Jos van Rey en omkoopmakelaar Piet van Pol. Nee, dan heb ik het niet over de slappe kroketten in de kantine van het Provinciehuis. Nee, het betreft hier een buitengewoon duur vorkje prikken in Amsterdam. Met een drankje erbij. Flesjes wijn van 127 neuro per stuk. Want vis moet zwemmen. Totale kosten van dat etentje: 2.631 euro. Mark Verheijen declareerde dat bedrag zonder blikken of blozen. Terwijl het etentje ter plaatse al door Piet van Pol was afgerekend. Dus zelfs een bonnetje inleveren dat je niet zelf hebt betaald, is voor uitvreter Mark Verheijen niet raar.

Wéér de buren aan de deur. Of het écht niet wat zachter kon. Maar nee dat lukte mij niet. Het ene lachsalvo na het andere. Helemaal toen ik het verweer van steelliberaal Verheijen las. “Ik ben geen heilige.” Nee, inderdaad.

De VVD is de partij die staat te juichen wanneer een uitkeringsgerechtigde financieel wordt uitgekleed als hij een formuliertje per ongeluk niet goed heeft ingevuld. Want fraude, dat moet je aanpakken. Straf! Dat staat bovenaan de principes van de VVD. Sterker nog: vele tienduizenden mantelzorgers zitten met dank aan de VVD op zwart zaad. Want het moest fraudebestendiger. Dus lukt het de achterlijke verantwoordelijken van de Sociale Verzekerings Bank niet om die mensen hun geld uit te betalen. Want fraude moet je tegengaan.

Maar VVD-kopstuk Mark Verheijen (plaatsvervangend partijvoorzitter) fraudeert er vrolijk op los.

Die VVD. En maar roepen dat ze voorstander zijn van een kleinere overheid. Grapjassen. Zolang de overheid nog een makkelijke prooi is voor fraude, flessentrekkerij en oplichting, zou ik als rechtgeaard steelpoliticus m’n kop maar houden. Een grote overheid is voor een stelende VVD’er niets anders dan de kip met de gouden eieren. En laat Mark Verheijen nou maar ophouden met beweren dat hij het geld netjes terug zal betalen. Immers, dat is niet vrijwillig. Een gedegen onderzoek van de NRC was nodig om deze ranzige waarheid boven tafel te krijgen.

Woedende buren aan de deur. Wanneer die dreunende lachsalvo’s nou eens ophouden. Ze kunnen GTST niet verstaan. Maar echt, ik hou het niet droog.

Maar is die Mark Verheijen dan de enige gewetenloze zakkenvuller in zijn partij? Nee. We kennen partijgenoten als die Jos van Rey, maar ook in Den Haag zit het fout bij de volksliberalen. Zijn partijgenoot Mark Rutte noemt de kwestie “opgeblazen en opgepompt”. Hij zegt Verheijen te hebben gesproken en van hem te hebben begrepen dat de zaak groter wordt gemaakt. Onzin. Iets is zo groot als het groot is. Verheijen heeft de provinciale dienstauto plus chauffeur gebruikt voor reizen waarvoor hij via ene andere route een vergoeding kreeg. Hij heeft een belachelijk duur etentje bij de provincie gedeclareerd terwijl hij die rekening aan het restaurant niet zelf had voldaan. En dan heb ik het nog niet eens over de waslijst van verder gesjoemel door meesteroplichter Mark Verheijen. Dan ben je een vieze dief. Groter of kleiner is het niet. Dus onze premier staat vierkant achter partijgenoot-fraudeurs. Dat is misschien nog wel het allerergste. Ook beschamend is het commentaar van fractievoorzitter Halbe Zijlstra. Die vindt dat Verheijen “prima” zijn werk kan blijven doen omdat hij slechts “een paar fouten” heeft gemaakt die hij “ruiterlijk” heeft erkend. Fout. Verheijen heeft geen fouten “ruiterlijk erkend”. De NRC heeft zijn wangedrag boven tafel gewobt, en daarna had voor Mark Verheijen ontkennen geen zin meer. Dat is wat anders.

Maar ja, er zit voor de VVD niets anders op, dan declaratiesjoemelaars als Mark Verheijen de hand boven het hoofd te houden. Immers, rotzooien met bonnetjes en vergoedingen, dat is gewoon traditie bij onze liberale vrienden. Kijk maar naar Frits Huffnagel. Werd in Amsterdam na gerotzooi (hij bleek een clandestiene onkostenvergoeding te hebben ontvangen van een ondersteunende stichting waarvan hij later zelf voorzitter bleek te zijn geweest) uit het gemeentebestuur getrapt, en door zijn partij vervolgens in Den Haag als wethouder weer op het schild gehesen.

Hoe dan ook, Mark Verheijen en zijn club hebben mij een hilarische dag bezorgd. Door Marks gegraai, maar vooral door de onzin die ter verdediging werd uitgekraamd en die ik met twee vingers in de neus ontkracht. Graaimark heeft dus niet uit zichzelf terugbetaald en niets ruiterlijk erkend. En blijft gesteund door de politieke top van zijn eigen partij. Dat zegt veel. Veel over graaipoliticus Mark Verheijen en veel over de Volkspartij voor Vrijelijk Declareren  (VVD).

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.