Paul - Poep papier

Van die perverselingen die papiertjes kopen omdat die geld opleveren. Nou? En? Nou en?

Van die idioten die schijt hebben aan het welzijn van hun medemens. “Want we moeten zorgen
voor de aandeelhouders”, zeggen de commissarissen. Nee dat moet niet. Je moet zorgen voor de mensen die daar werken en daarmee hun gezin kunnen onderhouden. Dus niet voor diegenen die al meer dan genoeg geld hebben. Sterker nog: het is helemaal geen geld. Het is een afspraak. Op papier. En tegenwoordig als bit. Terwijl ik het met die afspraak helemaal niet mee eens was.

Ik ben niet tegen aandelen. Ik heb een aandeel in een molen. Ter waarde van 1 dakpan. Want meer zakgeld had ik niet op mijn 12e. Een deel op papier bezitten waardoor een fabriek kan blijven bestaan. Want je vader werkt er. Prima. Of ze maken de lekkerste koekjes van de wereld. Heerlijk. Of dat oud-werknemers de polaroidfabriek opkopen. Flitsend. Of een meubelstuk dat zo prachtig eenvoudig is dat je er eentje wilt hebben, maar dat de timmerman niet genoeg geld heeft voor het hout. Niet wetende of de maker over de brug zal komen. Of kan komen.

Mijn opa liep in de crisistijd langs een rijtje huizen dat nog niet af was. Hij vroeg de werfbaas of hij ze al kwijt was. Nee, want niemand had werk. Hij probeerde zijn timmermannen en metselaars in ieder geval binnenboord te houden. Mijn opa: “Ik werk op de Hoogovens en kan je per week 2 gulden 50 betalen. Mag ik dan het huis op mijn naam zetten?” Dat mocht. 25.000 gulden was de koopsom. Er kwam geen geldschieter aan te pas. Vertrouwen, dat wel.

Ik ben zelfs voor aandelen. Ik heb verschillende crowdfundingen gedaan. Je kunt natuurlijk  gewoon geld weggeven omdat je het een ander gunt, en je krijgt er niets anders voor terug dan een glimlach. Of zelfs dat niet eens. Bedelen. Want dat is het natuurlijk. Nou? En? Nou en?

Kijk, ik was heel erg voor zoiets als de Bitcoin, om de banken eens een hak te zetten, want die instituten zijn alweer soppend geil van de economie. Geen probleem hoor, U leent weer geld van ons. Van ons? Ja, van ons, want burgers sparen nog steeds. Daarom heeft een bank bestaansrecht. Als ik geen hypotheek neem via een bank kan een bank ook niet bestaan.

Kelderde de beurs deze week weer eens een keertje. Het zijn afspraken op papier waar ik mij niet aan conformeer. Maar het kan nog erger. Ik had vroeger een buurman die speculeerde op graan. Dat graan minder waard werd en dat hij daar op verdiende. En dat ze schepen met mais buitengaats laten liggen, en dus niet lossen want dan creëer je schaarste en dan kan de prijs omhoog.

En de Bitcoin? Is allang weer onderdeel geworden van perverselingen die helemaal niet de banken een loer wilden draaien, maar dachten dat een bitje geen onderdeel was van een paardenhoofdstel, maar ikke ikke ikke en de rest kan stikken. Bah!

Paniek omdat de beurzen instorten? Nou? En? Nou en? Zij die schijt hebben aan het welzijn van hun medemens. Ik veeg er mijn reet mee af.