FraLa - Het eten van twee walletjes, ik snap er van de balletjes

Mijn in Italië geboren kleindochter, mijn neef en mijn nicht uit de VS bemoeien zich geen van drieën met de Nederlandse politiek. Alle drie hebben zij een Nederlandse moeder en kunnen daarom een Nederlands paspoort aanvragen. Voor mijn kleindochter is dat zelfs gedaan en die heeft nu dus een dubbele nationaliteit.

Mijn kleindochter is echter ruim te jong om zich met welke politiek dan ook te bemoeien en er zijn momenten waarop ik voorstander ben van het verhogen van de ‘bemoei-leeftijd’ naar 110 jaar. Dat zou de nodige rust brengen. Nu bemoeien zich dusdanig veel mensen (en partijen) met hetgeen er in Nederland moet gebeuren, dat het besturen van ons land er niet eenvoudiger op wordt. Het overzichtelijker maken door het invoeren van een kiesdrempel wordt door tal van partijen verworpen. “Iedereen moet gehoord kunnen worden”, roept men daarbij verontwaardigd. Bij de meeste zangkoren heeft men gelukkig een afwijkende mening.

’s Lands bestuur wordt daarnaast ook gecompliceerder omdat ‘het volk’ gehoord moet worden, ‘de mensen thuis’, ‘Henk en Ingrid’ (al enige tijd uit beeld), ‘de Nederlander’ en nog een aantal niet gekwantificeerde groepen.

De 77.500 mensen die 15 maart – al dan niet tijdelijk - in het buitenland verblijven en toch hun stem hebben willen uitbrengen, zijn daartoe in de gelegenheid gesteld. Het is echter niet zo dat allerlei bewindslieden naar plaatsen zijn afgereisd waar men de nodige Nederlanders weet. Er zijn echter landen waar een afwijkende strategie wordt gevolgd.

Hoe het precies zit weet ik niet en ik ga het ook niet opzoeken, maar soms krijg ik de indruk dat als je 2 weken naast een Turkse waterpijp hebt gezeten, je automatisch de Turkse nationaliteit hebt. Als je vervolgens oud genoeg bent, mag je ook stemmen. Om dat stemgedrag in voor Erdogan gewenste banen te leiden, reizen Turkse ministers naar o.a. Oostenrijk, Duitsland en Nederland. Niet alleen om hun landgenoten, maar ook de aldaar geboren Turken van de volgende generatie(s) naar zaaltjes of pleinen te lokken en toe te spreken. En laat het piepkleine Nederland nu roet in het eten van deze turkentrekkers gooien. Turken boos. Brengen ons in herinnering dat de tulp uit hun land afkomstig is. Dat is Sinterklaas officieel ook, maar het zijn de Nederlanders die er iets mee hebben gedaan. Niet alleen met de bloembollenteelt maar ook met de goedheiligman. Vraag maar aan de fabrikanten van chocoladeletters. Misschien krijgen we ook nog straf. Moeten we voor 1% van onze export een andere bestemming zoeken. Wow! Ik vraag mij af of de Turkse overheid wel goed heeft nagedacht over het roepen van dit soort sancties. Als ik het raam openzet, kan ik Spanje, Italië, Portugal en Griekenland hier bij mij thuis horen kraaien van de pret en bij gunstige wind hoor ik ook het bijbehorend geweeklaag van Turkse hoteliers.

Wat ik mij echter vooral afvraag is waarom de Turkse Nederlanders zich zo intensief bezighouden met hetgeen er al dan niet in Turkije moet gaan gebeuren. Voor de oudere generatie, die wellicht van plan is de oude dag in het geboorteland door te brengen, kan ik mij daar nog wel iets bij voorstellen. Is de opwinding van de daaropvolgende generatie dan vooral uit solidariteit met hun ouders of domweg (mooi woord in dit verband) omdat zij gehoord wensen te worden. Beleven zij een kortstondige euforie, omdat zij – in tegenstelling tot de Nederlandse autochtoon – in twee landen hun stem mogen laten klinken? Persoonlijk vind ik het eten van twee walletjes maar malletjes.