FraLa - Verdieping

Je ergens in verdiepen kan uiterst leerzaam zijn. Je duikt in de materie en je ontdekt wat zich onder het oppervlak bevindt. Je buigt je over antieke geschriften en graaft oude gegevens op. Een wat simpeler vorm van verdiepen is een kuil dieper maken. Opvallend is dat het allemaal iets neerwaarts heeft. Van boven naar beneden. Maar als je de lift neemt naar de 4e verdieping ga je omhoog en dus NIET naar beneden. Je verdiepen in het woord verdieping levert dus vooral verwarring op.

Jeanine Grasmeier uit Emmen verbrak september 2016 het wereldrecord freediven. Toen zij op één ademteug naar 92 meter diepte dook en dit wereldrecord op haar naam bracht, was dat voor haar een hoogtepunt.

Even iets totaal anders. Ik heb al diverse afleveringen gekeken van Gordon Ramsey Oorlog in de Keuken. Ik heb weinig met keukens en op leergierigheid hoe e.e.a. wordt bereid, zal men mij niet snel betrappen. Het meest interessante van een keuken is voor mij hetgeen er na verloop van tijd uitkomt. Maar ik vind het wel leuk om te zien hoe Gordon een restaurateur, waarvan de tent slecht draait, weer in de vaart der volkeren weet te krijgen. Hij begint zijn reddingsactie meestal met het gebruik van een lunch. Bij zijn beoordeling van het gebodene wijkt zijn taalgebruik af van dat van de gemiddelde eethuisrecensent. “Het smaakt als luiervulling” of “het lijkt wel doorweekt karton” benadert zijn soort omschrijvingen best redelijk. “Bah, poep van een dooie poes” zou ook wel in zijn rijtje passen. Wat ik mij bij dit soort kwalificaties echter met het nodige ontzag afvraag is: Hoe weet de goede man dat? Hij kan mij niet wijsmaken dat hij – toen zijn kinderen nog klein waren – met bepaalde regelmaat een lepeltje afgewerkte borstvoeding, of ander verteerd babyvoer tot zich nam.

Afgelopen week een (denk ik) vergeefse poging gedaan het slotdebat te beïnvloeden. Ons warme hart voor ons milieu in het algemeen en dat van Jesse Klaver in het bijzonder kunnen wij ons veroorloven dankzij een bepaalde vorm van luxe. Er zijn maar weinig mensen dusdanig principieel dat zij dagelijks slechts rauwkost eten, omdat een fornuis het milieu zo belast. Jesse, het fiere klavertje van Groen Links, heeft haast met het bereiken van de waarden uit het milieuakkoord van Parijs. Dan maar wat minder geld naar wat andere posten op de begroting. Gezien onze relatieve welvaart is er – zeker onder de aanhangers van Groen Links – best bereidheid tot het brengen van een financieel offer. Wilders en zijn PVV zullen daar anders over denken. Die willen geen innovatie en ook geen windmolens. Als Limburger wil Wilders misschien zelfs de mijnen weer heropenen. Bovendien hebben we nog te maken met ene Donald Trump. Die heeft kort geleden iemand hoofd van de EPA (Environmental Protection Agency) gemaakt, die klimaatverandering één grote fabel vindt en zich waarschijnlijk zal toeleggen op ontmanteling van deze milieubeschermende organisatie. Zitten ‘we’ hier met ons duizend-dingen-doekje een natte plek op te dweilen, zetten ze in de VS met ferme hand een twintigtal kranen wijd open. Lijkt mij toch een gegeven waardoor de offerbereidheid wel eens een stevige knauw zou kunnen krijgen. Kan Jesse de Arena afhuren om al zijn ‘bewegers’ tegelijk te informeren dat het redden van onze planeet even op de spaarbrander staat. Het reddingsgeld wordt nu eerst geoormerkt om een groep psychologen en gedragswetenschappers een methode te laten ontwikkelen om figuren als Trump en Wilders weer enige realiteitszin bij te brengen. Een slotdebat waarbij dergelijke suggesties over en weer vliegen, had mij ongetwijfeld wakker gehouden. Nu bestaat de kans dat het over Nederturken gaat en of het misschien een goed plan is om de werklozen onder die groep voor de tweede helft van hun uitkering naar Erdogan te verwijzen. Ben ik nu ook geen realist? Ach wie daarop let is een pezewever.