FraLa - Optocht

Ook ik vind vrijheid van meningsuiting een groot goed. De manier waarop van deze vrijheid gebruik wordt gemaakt, verdient echter lang niet altijd een schoonheidsprijs. Maar nog aanzienlijk storender voor mij is het ontbreken van hetgeen waarop zo’n mening is gefundeerd. Laat ik (I) eens met ’een’ meningsuiter (M) in discussie gaan:

M: ‘Wij moeten ons land terugpakken’.

I: “Ik wist niet eens dat wij het kwijt waren. Wie heeft het nu dan en waarom heeft hij/zij het van ons afgepakt?”

M: “De elite. Die kl…… (piep) in Den Haag. Stelletje bedriegers. Niet luisteren naar wat het volk wil.”

I: “Volgens mij is die zogenaamde elite door ons zelf gekozen.  Daar hebben we verkiezingen voor. Toegegeven, door afsplitsing van de oorspronkelijke partij en een naar mijn smaak te lage kiesdrempel, hebben we steeds de noodzaak een kabinet te vormen uit een coalitie en dat betekent concessies doen.”

M: “Komt allemaal door het systeem. De mensen pikken het niet langer. Kijk maar naar Brexit en naar de verkiezing van Trump.”

I: “Over welk systeem heb je het precies? Wil je voortaan voor elke beslissing een referendum houden? En wat wordt er niet gepikt? Het feit dat er door internationale verdragen dingen gebeuren die jij persoonlijk liever niet had gehad?”

M: “Ja en ik ben ook voor Nexit. Gulden moet ook terug. Wacht maar tot maart, want dan zal Geert de grote schoonmaak beginnen.”

I: “PFFFFFFF.” (Afkorting van I: “Schiet mij maar lek” en M: “Pang!”)

Ergens in het bovenstaande één zinnig argument van de meningsuiter gezien? Ik heb misschien niet zo goed opgelet, maar ik heb er via de diverse media ook nooit één vernomen. Het zijn allemaal gemeenplaatsen en men “vindt” van alles en nog wat en nergens beluister ik een onderbouwd verhaal hoe het dan beter kan.

Het Britse Pond stond een jaar terug nog op €.1,41, nu op €.1,15. Mensen die ervoor hebben doorgestudeerd geven de schuld aan Brexit… De internationale gemeenschap geeft Trump in het gunstigste geval het voordeel van de twijfel, maar men houdt stiekem het hart vast. Professor A. Lichtman, die de overwinning van Trump voorspelde (hij had het bij alle voorgaande verkiezingen ook bij het rechte eind),  gelooft in een impeachment voor Trump.

Nu Trump (onverwacht) de komende Amerikaanse president is, wordt nauwkeuriger gekeken naar de beloften die hij tijdens de verkiezingscampagne heeft uitgesproken. Deskundigen geven aan wat haalbaar is en wat niet, en hanteren daarbij steekhoudende argumenten. Gaat Oom Dagobert Trump niet vrolijk van worden. Maar waarschijnlijker is dat hij zich nergens iets van aantrekt. Klimaatverandering is immers ook een fabeltje.

Net zoals Wilders reageerde toen zijn financieringsmethode door een wetenschappelijke organisatie (ben even kwijt welke dat was, Rekenkamer; Nederlandsche Bank; ???) onderuit werd geschoffeld: “Geloof ik niet.” Kijk als het nu een politiek tegenstander met een zakjapanner was geweest…

Op dit moment krijg ik nog niet zwaar de indruk dat de ‘wake-up call’ tot grondige analyse voert van wat er nu precies speelt en welke maatregelen er nodig zijn om van het geharrewar af te komen. De onvrede zal duidelijker benoemd en gekwantificeerd moeten worden. Maak de ontevreden kiezer vervolgens duidelijk wat de mogelijkheden en onmogelijkheden zijn om de betreffende onvrede weg te nemen. Dat vereist goede voorlichting en communicatie in heldere taal. Daarmee voorkomen we spandoeken met: “Den Haag doet het verkeerd, wij willen Geert” en “Iene miene mutte, weg met Rutte.”  Lost niets op. Je krijgt hooguit een optocht.