Rikus Spithorst - Wit is ook een kleur

Met verbijstering naar “Wit is ook een kleur” gekeken. Een ronduit beschamende “documentaire”. Nou ja, documentaire… Die film verdient dat predicaat sowieso niet.

Dat licht ik kort even toe aan de hand van zomaar twee voorbeelden.

Er werd gesteld dat een baan wel beschikbaar is voor een mooie blondine, en niet voor een zwarte vrouw. Ik zie om mij heen regelmatig gebeuren dat, als voor functies waarbij sprake is van klantcontacten zoals in de horeca de keuze met worden gemaakt tussen een lelijke blondine en een gekleurde beauty, de keuze op de laatste valt. Is dat discriminatie? Misschien. Maar áls dat discriminatie is, dan is dat op grond van (vermeende)  schoonheid en niet op kleur.

Er werd gesteld dat zo nu en dan een zwarte om het leven komt door politiegeweld. Als voorbeeld werd Mitch Henriquez aangehaald. Dan heb ik een nieuwtje voor “documentairemaakster” Sunny Bergman: Henriquez werd niet besprongen door een stel politiemensen omdat hij zwart was, maar omdat hij riep dat hij een vuurwapen bij zich had. Dat het geweld tegen hem excessief was, doet niets af aan het feit dat hij niet uit racistische motieven werd gearresteerd.

Enzovoort enzovoort enzovoort.

Ik ben echt helemaal klaar met de Sunny Bermannen en Sylvana Simonsen van deze wereld. Ik verdom het om nog langer van een een soort white privileged racisme beschuldigd te worden. Niet in de laatste plaats omdat mij tijdens mijn periode als overheidsdienaar een promotie werd geweigerd omdat ik als witte man niet aan aanmerking mocht komen, aldus een tweeregelig briefje. Dat heette toen “positieve actie”. Wat daar nu precies positief aan was, is mij ook na al die jaren een raadsel gebleven. Hoe dan ook: dat gelul van “iedere blanke is van binnen een racist” moet ophouden. Ik zal mij daar altijd tegen verzetten. Indien ik dat noodzakelijk acht, op hoge toon.