Driek Oplopers - Het syndroom van Mark


Zouden knappe psychiaters een term hebben voor deze ziekte? Een totaal gebrek aan erkenning dat het niet goed gaat, gecombineerd met een totaal gebrek aan zelfinzicht? Ben je dan een psychopaat? Een narcist? Hoe heet dat?

Deze vraag komt in mijn vrolijke geest bovendrijven naar aanleiding van de opmerking van onze olijke premier, ons lachebekje Mark Rutte. Gisteren, bij het bekend worden van de voorlopige uitslag van de verkiezingen, sprak hij de hilarische woorden “De  kiezers bevestigen dat de aanpak van het kabinet goed is.”

Ik ben echt heel nieuwsgierig naar wat voor geestverruimend spul een of andere lolbroek gisteravond door de schuimwijn van Lollige Mark heeft geroerd. Ik herhaal het nog een keer: “De kiezers bevestigen dat de aanpak van het kabinet goed is.” Kijken we even naar de resultaten: De VVD was op het moment dat Rutte zijn hilarische uitspraak deed, volgens de behoorlijk accurate voorlopige uitslag zo’n 20% van zijn zetels kwijt, en coalitiepartner PvdA zo’n 40%. Zelfs met de schoothondjes D66, ChristenUnie en SGP was de meerderheid in de Eerste Kamer in rook opgegaan.

“De kiezers bevestigen dat de aanpak van het kabinet goed is.” Nee Mark, de kiezers hebben jouw kabinet massaal de rug toegekeerd. Zelfs ondanks de collaborators van D66, ChristenUnie en SGP heeft de meerderheid van de kiezers nee gezegd tegen je zakkenvullerscoalitie.

Nu is Mark Rutte niet de enige, die de kluts kwijt is. Kijk maar naar Diederik Samsom, boegbeeld van de rechtse arbeiderspartij PvdA. Die prevelt de hele tijd zinnetjes als “We hebben verloren maar we zijn niet verslagen.” Dus ook ingenieur Diederik schiet in de ontkenning. Niemand werd erger afgestraft dan zijn PvdA. Kleiner dan de schreeuwsocialisten van de SP, kleiner dan de wereldvreemde libertairenclub D66. 

En het doet pijn, tussen alle ontkenningsreflexen door. Pijn bij Mark, pijn bij Diederik. Dat besef. Dat pijnlijke besef. Dat ze gelijk hadden, vorig jaar in die kroeg aan het Plein in Den Haag. Waar, daartoe aangemoedigd door Gekke Geert, het publiek luidkeels voorspelde  hoe de aanhang van Rutte-II zich zou ontwikkelen. “Minder, minder, minder.”

Vrolijk fluitend loop ik deze lentedag tegemoet.