2 maart 2015

   Rikus Spithorst - Draaideurstoring

Niet zo lang geleden uitte Martijn van Helvert (de nieuwe spoorwegwoordvoerder van de CDA-fractie in de Tweede Kamer) zijn bezorgdheid over de vele storingen waarmee ProRail te kampen heeft. Die bezorgdheid werd door staatssecretaris Mansveld een beetje weggewuifd. Want zó slecht is het spoor in ons land er niet aan toe.

Ik heb een nieuwtje voor de staatssecretaris. Het spoor in ons land is er wél slecht aan toe. Cijferwerk laat weliswaar zien dat veel treinen op tijd rijden, maar als het mis gaat, dan is het ook goed mis. In mijn vorige column op deze website ging ik daar al uitvoerig op in.

En laten we nu eens naar de afgelopen dagen kijken. Gewoon een korte terugblik op het leven van het spoor.

Vrijdagavond ging het enorm mis met de thuisreis van duizenden bezoekers aan de Huishoudbeurs. Wisselstoring, waardoor er geen treinen reden vanaf het RAI-station naar het zuiden. Dat mag niet gebeuren. En hoe je het ook wendt of keert: de gevolgen van zo’n wisselstoring waren veel minder erg geweest als er wat meer wissels in het spoor hadden gelegen. Dan had je om de storing heen kunnen rijden en desnoods tot de nacht kunnen wachten met de reparatie van het kapotte wissel.

Of Delft. Dat fonkelnieuwe station en de bijbehorende tunnel zijn ontworpen voor treinen die met 140 km/h voorbij kunnen rijden. Maar een draaideur in de uitgang van de stationshal bleek niet bestand tegen de luchtverplaatsing. De deur klapte open en iemand raakte met zijn been lelijk bekneld. Gevolg: voorlopig mogen doorgaande treinen daar geen 140, maar slechts 80 km/h rijden. Tamelijk knullig, als ik zo vrij mag wezen. En gisteren werd het treinverkeer naar en langs Delft geheel stilgelegd. Brandmelding. Die melding bleek onterecht: de apparatuur had vals alarm geslagen en moest worden gereset. Opnieuw werden heel veel reizigers gedupeerd. En nee, ik wil geen begrip opbrengen voor argumenten als dat het gaat om kinderziekten. De draaideur werd al in de negentiende eeuw uitgevonden, en spoortunnels zijn ook al sinds jaar en dag bekend. En trouwens, ter verhoging van de feestvreugde raakte de Delftse spoortunnel in de middagspits opnieuw in het ongerede. Dan heb je als ProRail ook je allerlaatste restje gezag wel verspeeld.

En vanmorgen viel het treinverkeer van, naar en door Utrecht nagenoeg stil. Oorzaak: één beschadigde bovenleiding als gevolg van een kapotte stroomafnemer op een NS-trein. NS-woordvoerder Trinthamer vatte de gevolgen voor de reizigers treffend samen: Niet of nauwelijks treinverkeer van noord naar zuid en van oost naar west. Ik kan er erg slecht mee uit de voeten: één rijdraad gaat stuk en nagenoeg het complete station van Utrecht is nauwelijks bruikbaar. Slechts enkele Sprinterdiensten konden blijven rijden. De NS kon niets anders dan de reiziger oproepen om Utrecht te mijden of later op weg te gaan. Utrecht mijden? Vrij lastig: Utrecht is de spil van ons spoorwegnet. Later op weg? Veel reizigers wáren al op weg. En later van huis? Wat vinden werkgevers, collega’s, leraren, patiënten en klanten eigenlijk van die suggestie? En vergeet niet: in iets meer dan een maand tijd is dit de derde keer dat Utrecht door problemen bij ProRail langdurig plat gaat. Eigenlijk is er niet in Delft, maar in Utrecht sprake van een draaideurstoring (vergelijk met draaideuradviseur, draaideurpatiënt en draaideurcrimineel). Maar dat is nog niet alles. Nadat de storing door ProRail was hersteld, dat de NS nog vier uur nodig om de treindienst weer deels volgens het boekje te laten rijden. Vier uur! Kijk, dan hebben we het over schandalig gepruts. Dat de mensen die hier verantwoordelijk voor zijn nog niet zijn weggestuurd, is onvoorstelbaar. Nog een mooi voorbeeld: door de problemen in Utrecht reden er vandaag minder IC’s ten zuiden van Sittard. Aan de andere kant van het land! Kijk, dan sta je als spoorbedrijf natuurlijk grandioos voor lul.

Pier Eringa, de nieuwe ProRail-directeur, zal keihard aan de slag moeten. Want op deze manier valt het spoor niet serieus te nemen als belangrijke drager van de mobiliteit in ons land. Eringa zal ook nauw moeten samenwerken met Wilma Mansveld omdat niet valt uit te sluiten dat ProRail echt extra geld nodig heeft om de boel op te knappen. Daarnaast dient er naar beleidsmatige aspecten te worden gekeken. Het schrappen van wissels zal echt een halt moeten worden toegeroepen: zolang de resterende infrastructuur niet storingsvrij is, maakt het schrappen van omleidingsmogelijkheden het spoor onverantwoord kwetsbaar. Dat blijkt keer op keer.

En ook NS-baas Timo Huges moet aan de slag. Om wat aan die logistieke rotzooi te doen. En maar lullen over die reiziger die op 1, 2 en 3 staat. Want zeg nou zelf, waar staat die reiziger dan op 1, 2 en 3? Voor schut. Op het perron. Te wachten op zijn trein die niet komt.

Ik sprak vandaag uitvoerig over dit onderwerp op
NPO RADIO 1.

En tot slot: Wilma Mansveld dient naar mijn mening diepe excuses aan te bieden. Aan Martijn van Helvert. Want het bagatelliseren van zijn bezorgdheid is op niets gebaseerd.

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.