21 nov 2014

   Rikus Spithorst - Zetelroof

Ronald Plasterk zint op maatregelen tegen wat hij noemt ‘zetelroof’. Daar komt niet van terecht: niet alleen de Kieswet moet worden veranderd, maar zelfs de Grondwet. Dat gaat binnen afzienbare termijn niet lukken.

Maar die zetelroof, is dat erg? Is dat te voorkomen?

Laten we even een paar gevallen onder de loep nemen.

De PVV verloor wat zetels doordat fractieleden tot afsplitsing overgingen. Hoe kwam dat? De leden stapten op nadat Geert Wilders het zelfs in hun ogen te bont maakte met zijn georkestreerde “Minder, minder, minder.” De leden gingen dus weg omdat hun partijleider afweek van hetgeen bij de kandidaatstelling en de verkiezingen als lijn was vastgesteld: kritisch op buitenlanders, maar niet onversneden racistisch. Een partijleiding die afwijkt van de lijn op basis waarvan de kandidaten zich beschikbaar hebben gesteld, moet niet klagen wanneer bij dat gewijzigde beleid fractieleden zich daar niet in wensen te schikken en dus vertrekken, met medeneming van hun zetel, om op eigen houtje door te gaan op de afgesproken weg.

De PvdA haalde twee achterlijke Turken binnen. Niet omdat ze over bijzondere kwaliteiten beschikten, of over slimme opvattingen. Nee, de heren werden op de kieslijst gezet om de Nederlanders van Turkse komaf te paaien. De Turken weigerden uiteindelijk zich te schikken in het afgesproken integratiebeleid, en het kwam tot een breuk. De PvdA moet niet jammeren over het feit dat deze figuren hun zetels meenamen. Als je uit puur opportunisme ongeschikte figuren op je lijst zet, dan verdien je niet beter.

50Plus zorgde voor de meeste lachstuipen in Huize Spithorst. Als lijsttrekker een ijdeltuiterige pensioenfraudeur, en als nummer 2 en 3 op de kandidatenlijst een achterlijke solistische brabbelaar en een kenau met ernstige karakterstoornissen. Tsja, dat moest wel misgaan. Dus dat de 50Plus-tweemandfractie met een daverende knal in tweeën brak, was niet meer dan logisch.

Dus hoe erg is die zetelroof? Wat mij betreft is er niets aan de hand. Steeds als een fractielid opstapt en zijn zetel meeneemt, heeft de desbetreffende partij dat aan zichzelf te wijten. Of door beroerde selectie van de kandidaten, of door het opeens afstappen van de beleidslijn op basis waarvan de Kamerleden zich verkiesbaar hadden gesteld. Kortom: met wat Ronald Plasterk ‘zetelroof’ noemt, is niets mis. Gewoon een kwestie van eigen schuld, dikke bult.

Een veel groter probleem dat ten grondslag ligt aan de versplintering van ons parlement is de veel te lage kiesdrempel. Partijen die minder dan 5 procent van de stemmen halen, horen niet in de Kamer thuis.

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.