FraLa - Wat zullen ze (w)eten?

“Ze”, dat zijn de dames en heren van de afdelingen ‘stiekem’ van de AIVD, MIVD en waarschijnlijk ook speciale rechercheteams. En wat ze zullen eten zal mij volledig worst zijn. Voor de vegetariërs: het zal mij volledig bloemkool zijn. Velen delen mijn opinie hierover. Gaat het echter over hetgeen zij over ons te weten kunnen komen via de nieuwe sleepwet, dan staat ‘men’ op de achterste benen.

Op zich heel verstandig, want op je voorste benen staan, is taalkundig onjuist - wij spreken dan immers over armen – en vereist bovendien de nodige lenigheid.

Opgewonden standjes als die Thierry Baudet juichen een over deze nieuwe wet te houden referendum luidkeels toe. Verspilde decibels als men het mij vraagt. Gelukkig doet niemand dat. Dat ‘vragen’  bedoel ik. Hier volgt dus een ongevraagde toelichting. In de eerste plaats ben ik al geen voorstander van een referendum. Vraag het volk of het wel of niet belasting wenst te betalen en de uitkomst lijkt mij vrij duidelijk, want het hemd is nader dan de rok.

Vraagt men mij of ik ervoor of ertegen ben dat bepaalde diensten alles van mij weten, dan mis ik de derde antwoordmogelijkheid: Interesseert mij geen bal, ze doen maar. Blijft de keus beperkt tot ja of nee, dan is de kans groot dat ik voor nee stem. Zal dus ook wel de uitslag van dat (zinloze) referendum worden. En aangezien het ‘raadgevend’ is, zal het met een ferme boog in de prullenmand worden gekieperd. Daarover kan Baudet dan weer decibels verspillen.

Hoewel ik in principe niet echt nieuwsgierig ben, zou ik toch wel eens willen weten waar al die “Nee-stemmers” nu eigenlijk bang voor zijn. Wat hebben zij te verbergen? Tsja, er zijn mensen die niet blij zijn als ‘meegluurders’ ontdekken dat zij zich schuldig maken aan malversaties en witwassen, terwijl dat voor een AIVD in het algemeen niet het hoofddoel van een onderzoek zal zijn.

De geilneven en –nichten met uren (kinder-)porno op hun PC zullen ook niet staan te juichen over die sleepwet. Zo kan ik nog wel wat groeperingen bedenken, maar bij de gemiddelde, gewone Nederlander zal het onschuldige geheimpjes betreffen. De stoere sportschoolhouder, die in zijn vrije tijd poëzie-albumplaatjes spaart. De voorzitster van de plaatselijke huisvrouwenvereniging die kasten vol verschillende dildo’s heeft. Daarbij is het bovendien nog maar de vraag of zulke zaken via de sleepwet aan het licht gaan komen. En wat denkt men dat de gemiddelde speurneus met deze info gaat doen? Verplaats jezelf eens in hun positie en heb medelijden met die mensen die door al die bagger heen moeten waden.

Sinds een aantal maanden ontvang ik ‘highlights’ van de Los Angeles Times via e-mail. Heb er nimmer om gevraagd, maar ik heb wel eens een keer gekeken of de LA Times over een bepaald onderwerp berichten had geschreven. Geen idee hoe zij aan mijn email-adres zijn gekomen…

En kijk eens wat ‘men’ via sociale media met de rest van de wereld deelt. Persoonlijk ben ik rap uitgekeken, want “Heerlijk uit geweest, lekker wezen stappen, fijn wijntje, de kleine groeit als kool, het bier was weer best, lache, lache, lachuuuu” is niet mijn favoriete leesvoer.

Mensen willen niet het achterste van hun tong laten zien. Alsof iemand daarvoor enige interesse heeft. Dacht het niet. Zo zal het ook met een groot deel van onze privacy zijn. Slechts interessant voor lezers van De Telegraaf en andere media, die roddel hoog in het vaandel hebben staan. Lekker “Foei” kunnen roepen als een bepaalde figuur betrapt is bij het rijden van een scheve schaats. Maar daarvoor is die sleepwet er niet. Het antwoord op de vraag wie het met wie doet en hoe vaak, staat niet met chocoladeletters op het verlanglijstje van de AIVD.

Als je niet wilt dat bekend wordt dat mannelijke gezinsleden met roze onderbroeken rondlopen, omdat er met de kookwas een keer iets mis is gegaan, gooi die broeken dan weg. Zijn je heupen kamerbreed, ga op fitnes. Kortom, doe iets aan je eigen tekortkomingen, schaam je niet onnodig en maak het de speurders makkelijker om een terroristische aanslag te voorkomen.

Tot slot een verzinseltje rond de Wet op de privacy. Bij het politiebureau vraag ik of het klopt dat een zekere Jan de Dader zojuist is opgepakt en hier is ingesloten. Dienstdoende agent verstrekt mij geen inlichtingen daarover wegens.de wet op de privacy. Ik leg een inhaler en wat pufjes op de balie en zeg: “Hier is zijn inhaler. Die moet hij elke 4 uur gebruiken. Kunt u ervoor zorgen dat hij hem krijgt?” Agent: “Ik ga hem dat ding meteen even brengen”….