FraLa - Flits balen

“Opa, wanneer gaan we weer een keer samen naar de dierentuin?” Wie kan aan een kleindochter van 6 jaar via Face Time nu weerstand bieden en keihard “als Pasen en Pinksteren op één dag vallen” antwoorden. Ik dus niet. Bovendien ben ik een groot fan van dierentuinen en alles wat daar op lijkt.

Nu bevindt de betreffende dierentuin zich in Kerkrade en dat is voor niet-Limburgers best een flink stuk sturen. Om niet waanzinnig vroeg van huis te moeten en het risico te lopen diverse vogels in hun nachtrust te storen, maar toch bijtijds naar de beesten te kunnen gaan, besloot ik de dag voorafgaand reeds zuidwaarts te trekken. Abdij Rolduc is een gelegenheid waar voor betrekkelijk weinig geld het moede hoofd te rusten kan worden gelegd en de volgende dag is er een prima ontbijtbuffet, zo weet ik van eerdere slaapavonturen.

Nu is men in de omgeving daar buitengewoon vlijtig met wegwerkzaamheden. Bij vorige bezoeken werd ik voortijdig van een doorgaande weg geleid en ‘beneden’ staan dan borden, die mij zeer weinig zeggen. Nergens staat een bord met een pijl en het onderschrift “huis van je dochter etc.”. En Tom Tom denkt dat je per abuis eerder de doorgaande weg bent afgeslagen en doet zeer zijn best je weer terug te brengen, waar je net vandaan komt. Ook dit keer was er een afgesloten afslag. “Niet weer hè”, klaag ik wee. “Hoe kom ik nu bij mijn nachthok?” Ik verlaat de rotonde geagiteerd via een foute afslag en rijd duidelijk de verkeerde kant op. Draaien en met gezwinde pas terug. Te gezwind naar later blijkt, want enkele weken later ontvang ik post van het CJIB en daarin wordt mij gemeld dat ik op de N 281 (na correctie) wel 76 km/u reed en dat daar 70 het maximum is.

 Dankzij internet krijg ik zelfs de foto te zien van mijn oude schicht op de plaats des onheils. Er zijn daar gescheiden rijstroken en behalve mijn auto is er geen enkel voertuig te zien. Maar ons waakzaam opsporingssysteem heeft aan dit soort verzachtende omstandigheden geen enkele boodschap. Een agent van vlees en bloed zou hoogstwaarschijnlijk zijn controle op onverantwoord rijgedrag naar een andere plaats en een ander tijdstip hebben verplaatst, maar flitspalen hebben daar duidelijk moeite mee. Foto toont voorts een verkeerslicht en dat ‘staat op groen’. Misschien stond het al een flinke tijd op groen en heb ik wat extra gas gegeven om niet voor Jan Doedel te moeten wachten op verkeer wat er niet is. Ik vraag mij dan heel stout af of verkeerslicht en flitspaal op slinkse wijze aan elkaar zijn gekoppeld. Als het gedurende delen van de dag vrij druk is qua verkeersaanbod, staat zo’n flitspaal zich een ongeluk te vervelen en brengt geen pepernoot aan boetes binnen. Maar ’s avonds als er oude opa’s langskomen, laten we het verkeerslicht lekker lang op groen om die ouwetjes te verleiden even het gaspedaal in te drukken en zetten we de flitspaal op scherp. Moet mijns inziens technisch geen probleem zijn.

Of de te betalen boete mijn excessief baldadig rijgedrag tot normale proporties zal helpen terugdringen, meen ik ernstig te mogen betwijfelen. Of flitspalen, zoals op deze stek, een bijdrage leveren aan verhoogde verkeersveiligheid? Dacht het niet. Voor binnenharkers van dit soort stupide boetes heb ik nog wel een tip. Zet meteen over de grens tussen Duitsland en Nederland flitspalen neer. Na een tijdje ‘flink gassuh’ bij onze Oosterburen ben ik zelf meestal pas na enkele kilometers weer aan onze nationale snelheidslimiet gewend. Kassa voor de overheid en balen voor mij en tal van Medelanders.