BloggChick Bommels - Wie heeft het gedaan, Ma?

"Wie heeft het gedaan Ma? Wie heeft het dan gedaan Ma? En waarom zapp je nu weg, want ik zat lekker een film te kijken, er gebeuren overal van die klote aanslagen…  Gelukkig zijn wij niet in Londen. En trouwens, waarom is het daar een uur vroeger? Zijn er wéér doden gevallen, wat zielig voor de kinderen van die meneer. Ben jij bang Mama, en mag ik nu nóg wél met me vriendinnen naar de stad? Of ga je weer hysterisch doen?"

Ondertussen bekijk ik de chaos die een religieuze hufter heeft aangericht. Dat er mensen nooit meer thuis zullen komen. Gezinnen huilend de slaap zullen 'proberen' te vatten, voor eeuwig met een rouwrand gehuld. Wanneer gaat deze waanzin eens stoppen? Of zal ook deze religieuze oorlog in de geschiedenisboeken verdwijnen? Net als de kruistochten en ander heilige indoctrinatiewaanzin? Dat de tijd van vrijheid om te zijn wie je bent voorbij is, hier groeien onze kinderen mee op. Zij zijn aanslag- moe, beseffen dat er een tweedeling is ontstaan. Maar weten niet beter, en passen zich feilloos aan aan deze tijd.

Nóg geén half uur later kroppen de anonieme klootzakken uit hun grotten, gooide de vreselijkheden online. En puften hun gedachten stinkend de wereld in. Waar de extreem dommen zéér blij waren met de dood en het geweld, veilig vastgeplakt op bureaustoeltje, gillend van genot -met een hand lekker warm om de genitaliën- dat het allemaal de schuld van het westen is! Dat wij ons niet moeten bemoeien met 'hun' cultuur, en dat zij weg moeten gaan uit deze contreien. Daar tegen schreef de extreem andere zijde 'Dat het nu oorlog is, dat de dood alle Islamitische mensen zo snel mogelijk moet komen halen'.

U begrijpt dat ik deze termen iets netter en liever omschrijf dan dáádwerkelijk werden geuit!

Mijn dochter blijft vragen, en ik blijf haar ook dit keer alle antwoorden schuldig. Ik weet het gewoon niet meer. Moeten wij blind en doof verder gaan met ademhalen, héél diep zuchten én hopen dat dit ons land bespaard zal blijven? Moeten wij nóg meer gaan profileren, de extreem gelovige een kans geven op gewin?

Wat is eigenlijk de oplossing als men niet eens meer normaal met elkaar kan praten? Wij onder de valse noemer van ‘Vrede’ elkaar naar het leven staan en angstig weglopen voor alles wat anders is? Én wat is dat anders zijn eigenlijk?

Ik bekijk mijn mooie dertienjarige meisje, ik zwijg en zapp terug naar haar film. Ga de keuken in, snij de sla en andere ingrediënten. Pak een blik bonen en donder ze door het prakje heen. Bak zwijgend de aardappelpartjes. Zie dat de partjes een dag over datum zijn, ik twijfel niet gooi deze in de heet geworden olie en bak ze goudbruin. Over datum: volgens mij is de mensheid dit al jaren!