24 feb 2015

  Driek Oplopers - De achterlijke V&D-directie

Dat lijkt aardiger dan het is, dat bericht dat V&D geen salarissen zal korten, ook niet van niet-vakbondsleden. Maar heus, het door aasgieren leeg gevreten warenhuis had geen keuze.

Gisteren besliste de kortgedingrechter dat V&D niet eenzijdig mocht overgaan tot korting van het loon van vakbondsleden en het tiental individuele werknemers die de firma voor de rechter hadden gesleept. De uitspraak was uitdrukkelijk niet van toepassing op de overige niet-vakbondsleden, ze stelde de rechter.

Op zich vind ik dat onderscheid dat de rechter maakte wel redelijk. Immers, de vakbonden hebben de kosten van het proces voorgeschoten c.q. betaald, en de vakbondsleden zijn uiteindelijk degenen die die kosten opbrengen door middel van hun contributie. Iets soortgelijks geldt voor de individuele werknemers die naar de rechter stapten. Zij hadden een duurbetaalde rechtsbijstandsverzekering of betaalden de kosten van het geding zelf. Het zou iets te gemakkelijk zijn om de uitspraak vervolgens ook te laten gelden voor degenen die op geen enkele wijze hebben bijgedragen aan het organiseren en betalen van het kort-geding. Dus geldt de uitspraak van gisteren niet voor de werknemers bij V&D die teren op de zak van een ander omdat ze geen vakbondslid zijn of anderszins bijdroegen aan het proces. Terecht.

Maar hebben die werknemers nu gewoon pech gehad, en zijn ze overgeleverd aan de grillen van hun baas en zijn plunderende durfaandeelhouders? Nee, dat niet. Het zou voor deze mensen een kleine moeite zijn om allemaal even een tientje te lappen en ook samen naar de rechter te stappen. In Amerika heet dat een Class Action. In dit geval een fluitje van een cent, want er is geen enkele reden om te veronderstellen dat de rechter voor deze mensen opeens iets heel anders zou beslissen.

En dat weten de hufters op het V&D-hoofdkantoor natuurlijk ook. Dus werden de spindoctors en andere liegdeskundigen geraadpleegd, en kwam er een list. “We zeggen gewoon dat we het loon van niemand korten en dat we gaan kijken naar andere kostenbesparingen, dan komen we mooi sociaal over.” Zo op het eerste gezicht is dit besluit van het stoffige warenhuis om ook de rest van het personeel niet te bestelen behoorlijk coulant. Maar echt, die coulance is een wassen neus. Omdat V&D niet alleen gisteren in de rechtbank voor lul stond, maar ze dat gewoon nog een keer zou overkomen. En omdat V&D niet eerder heeft omgezien naar andere besparingen: wanneer je gemakshalve eenzijdig het loon van je mensen probeert te verminderen, kun je als je wordt teruggefloten niet net doen alsof het pure goedheid is dat je van hun centen afblijft en kijkt naar andere besparingen.

Echt. Met grote vreugde kijk ik toe, hoe bedrijven zichzelf grotelijks voor schut zetten, en hun eigen imago vakkundig om zeep helpen. Niet alleen de winkels en het assortiment van V&D zijn achterlijk, hun directeuren zijn dat ook.

Lees hier een eerdere column over het wanbeleid bij V&D.