BloggChick Bommels – Met George Michael dood het jaar uit


Ik ben nooit zo heel snel onder de indruk van bekende mensen, dat zal vast komen doordat ik in onze waanzinnige hoofdstad ben geboren en getogen! Hier lopen de sterren en wannabees los rond! Hebben de 'grote der aarde' een stulpje, en dwalen de zangers en zangeressen regelmatig van coffeeshop naar bordeel. Als er een sterft zie ik dat als een verdrietig verlies, maar bedenk ik ook meteen dat er duizenden sterven zonder bekendenstatus.

Tóch schrok ik even van het nieuws dat George Michael overleden is, de man deed mijn puberhart regelmatig een paar keer overslaan. Dit jaar zijn er héél wat beroemdheden gaan hemelen, sowieso zal 2016 als hét jaar van de DOOD de geschiedenisboeken in gaan.


George Michael was Gay, dat wist hij dat wist héél undercover Gay- Land! De enige die het niet wist was ikke, en ikke kreeg bij zijn ongeschoren baard en wiegende heupen een natte onderbroek! Toen de lieverd uit de kast kwam, en ik besefte dat het overduidelijk was, vond ik dat hij een held was! Niemand behoort door toedoen van een andere opinie verstopt te zijn. Net als onze Koning Willem gisteren in zijn toespraak zei dat er weer eens wat tolerantie moet komen. Overigens houd ik mij aanbevolen om volgend jaar de kersttoespraak te houden. Wat een triest voorkomen, de ooit zó jolige Prins Pils, die nu in een houdgreep met een poppenkaststem een Koninklijke rede voorlas. Zou het vrolijker hebben gevonden als hij voor een bar had gestaan, met een altijd doorlopende tap. En een paar lekkere multiculti dames om hem heen! Ik heb sinds haar geboorte al medelijden met Amalia, en hoop dat zij op een goed en helder moment afstand zal doen van deze waanzin. Om daarna met een backpack de wereld te gaan verkennen en redden!


Waarom stoppen wij elkaar überhaupt in een hokje? Heeft iedereen een stempel, omdat wij té dom en virtueel zijn geworden om verder te kijken? Slikken alles wat hét sociale internet vertelt als zoete koekjes, en geloven we de domme onzin liever dan de waarheid. Vroeger, toen ik nog een kleine Bommels was, roddelden wij mensen verdrietig. De meest verstandigen luisterden echter niet naar die onzin. Nu plaatst elke dwaas een knip- en plak stukje online en het volk gaat los. Niemand probeert meer naar referenties te zoeken, niemand die nog verifieert…


Ik ben nog lang niet van plan de dood te vragen om mij te nemen. Noch wil ik wegkwijnen van ziekte en ellende. Maar een klein beetje jaloers ben ik wel op George en Bowie, op Johan nr.14, Mohammed Ali, op Prince, Leonard Cohen en al die anderen die dit jaar hun 'levende legende- schap' hebben verruild voor de eeuwige heldendom status. Zij zullen tenminste 2017 niet meer mee maken, hét jaar waarin wij nóg gemener en zuurder zullen zijn. Hét jaar waarin wij niet meer gechoqueerd kunnen raken en waarin de tweedeling immens groot zal worden.


Zachtjes, in de vroege ochtend zing ik zijn liedjes van weleer. Ook George Michael is niet meer… En wat overblijft? Een generatie van bekenden die alleen nog maar schudden met hun billen, die neukend beroemd worden en die live niet aan te horen zijn. Die niets kunnen maar alles hebben.


Ik neem nog een stuk kerststol en vreet de overblijfselen van het kerstdiner op. En ga Wham nog eens keihard door mijn speakers laten blèren! Fuck 2016.