26 juli 2014

  Driek Oplopers - Joden doodwensen mag!

Raar land, dit. Iemand houdt een bordje omhoog dat ze niet zo gecharmeerd is van ons koningshuis. Pats. In een mum van tijd in de boeien geslagen en afgevoerd. Iemand wappert met de verkeerde Indische vlag. Boem. Geplet door zes politiemensen en in een mum van tijd uit het zicht. Mohammedaanse haatbaarden dragen tijdens een optocht borden met hakenkruizen. Geen ingrijpen. Diezelfde haatbaarden scanderen bij een volgende optocht dat Joden moeten worden vermoord. Opnieuw geen optreden. GeenStijl-cabaretière Annabel Nanninga en enkele journalisten worden bij die demonstratie bedreigd. Niet de bedreigers worden opgepakt, maar Nanninga wordt afgevoerd in een politiebusje. Dat zeg ik: raar land.

Buitengewoon vreemd om te zien, hoe ons land, dat bekendstaat om zijn Joods-Christelijke traditie, blijkbaar bijzondere privileges toekent aan aanhangers van een dwaalleer die zijn oorsprong vindt in de bluf van een megalomane pedofiel die een achterlijk woestijnvolk op de mouw wist te spelden dat hij een lijntje had met God, die overigens zijn naam inmiddels had veranderd in Allah. Mohammed een lijntje naar Allah, da’s net zo iets als Harry Mens en zijn lijntje met Pim.

Maar wat is dat toch? Hoe kan het bestaan dat in jurken geklede, baarddragende homoseksuelen (want volgens mij trekken alleen echte vrouwen, Schotten en homo’s een jurk of rok aan) alles maar mogen flikken?

Vrijheid van meningsuiting? Nee, dat kan het niet zijn. Want in ons land wordt mensen wel voor minder de mond gesnoerd. Zelf maakte ik ooit de grap, dat ik de afschaffing van de slavernij een tragische vergissing vond omdat die negers sindsdien te beroerd zijn om een poot uit te steken. Mailtje van het Internet-Discriminatiemeldpunt. Ze begrepen dat het een grap was, maar vonden hem zo kwetsend dat ze wilden dat die werd verwijderd. Een eis waaraan de ruggengraatloze directeur voor wiens website ik destijds schreef, zonder morren gehoor gaf. Dus als een geintje over luie negers al niet kan, kan het oproepen tot het vermoorden van Joden al helemaal niet.

Vrijheid van religie dan? Nee. Ook niet. Wanneer een orthodox-christelijke partij vrouwen weigert toe te laten tot politieke functies, wordt de club voor de rechter gesleept. En met succes. Dus als je vrouwen al niet eens mag beperken tot koken, wassen en kinderen baren, kan de wens om de Jood te verwijzen naar de grafkist al helemaal niet aan de orde zijn.

Raar. Een republikein en een voormalige Indiër worden terstond van de demonstratieplek afgevoerd, nog voor een rechter zelfs maar over de zaak heeft kunnen nadenken, maar hakenkruisdragende Jodendoodwensers mogen ongestoord hun gang gaan. Later wordt er misschien nog eens door een Officier van Justitie naar de zaak gekeken, op het moment dat de daders allang onvindbaar zijn. Ik dacht altijd dat politiemensen, en zelfs burgers, geacht werden, een misdadiger die op heterdaad werd betrapt, meteen aan te houden. Blijkbaar geldt die plicht niet als het om de lichtgetinte Mohammedaanse haatbaard gaat. Ik vind dat, als democraat die vindt dat wetten in gelijke mate voor iedereen moeten gelden, onverteerbaar.

Ik ben fel voorstander van het recht van demonstratie. Maar op grond van bedreiging van de openbare orde zouden verdere sympathiedemonstraties voor de inwoners van de Gaza-strook naar mijn mening moeten worden verboden.

Tot slot nog twee opmerkingen.

De eerste: Het geweld tussen Israël en de Palestijnen is natuurlijk wel begonnen door de moord op drie onschuldige Israëlische jongens. En dat Israël lanceerbases van Hamas-raketten onschadelijk maakt, is logisch. Dat die lanceerinrichtingen midden in woonwijken zijn geplaats, is te wijten aan de Palestijnen, niet aan de Israëliërs.

De tweede: GeenStijl schreeuwt moord en brand. Want “jounalist” Annabel Nanninga werd bedreigd. Maar laten we wel wezen: GeenStijl heeft niets, maar dan ook niets met journalistiek te maken. Herrie trappen is wat anders dan journalistiek bedrijven. De core-business van GeenStijl is immers het tonen van gestolen naaktfoto’s van BN’ers en meer van dat fraais. Nanninga kan met de beste wil van de wereld dus geen “journalist” worden genoemd. En de vraag is, of het verstandig is om je in zo’n haatbaardendemo te begeven. Da’s net zoiets als iemand in een Feyenoord-shirt op de jaarvergadering van de AJAX-Hooliganclub. Dan krijg je ook slaag en je gejammer achteraf is niet meer dan krokodillentranen. Voor alle duidelijkheid: ik ben tegen geweld, ook als het tegen riooltypes van GeenStijl is gericht. Maar dat neemt niet weg dat er een verschil bestaat tussen journalistiek en uitlokking.

Klik hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.