Driek Oplopers - Twan Huys, Willem Holleeders billenmaat


We wisten het al, maar nu ligt het bewijs glashelder op tafel, met dank aan de lekkende zusjes. Willem Holleeder is een levensgevaarlijke psychopaat. “Ik maak je af, vuile vieze kankerhoer” is een treffende samenvatting van de vocabulaire van het smerigste stuk tuig dat de Nederlandse onderwereld ooit heeft gekend.

Sowieso een fijne vent, die Holleeder. Een pistool richten op het hoofd van zijn 8-jarige neefje, wiens vader door diezelfde Holleeder ook al de dood was ingejaagd. Zij zussen en een ex-vriendin hebben het definitieve bewijs geleverd dat deze griezel echt de rest van zijn leven achter tralies thuishoort.

Maar daarmee is nog niet het laatste woord gezegd. Twee dingen vraag ik mij af. Over het bieden van een podium aan deze smeerlap.

Eerst maar even het rioolblaadje Nieuwe Revu. Dat vroeg aan Willem Holleeder om een wekelijkse column te schrijven, tegen een vergoeding van 2000 euro per stuk. Een prachtige stuiptrekking van een tietenblaadje in doodsnood. Want echt, je bent lelijk de weg kwijt als je een beest (want dat was al vast komen te staan na de veroordeling wegens de ontvoering van de heren Heineken en Doderer, die daarbij als varkens werden behandeld) uitnodigt om stukjes te schrijven voor je zieltogende boulevardblaadje. De columnserie van Holleeder stopte. Niet omdat de hoofdredacteur van de Nieuwe Revu last kreeg van fatsoen of geweten, maar omdat geen hond dat knoeiwerk van meneer de onderwereldpsychopaat wilde lezen.

En dan Twan Huys, met zijn programma College Tour. In dat programma komen gasten aan het woord, die iets wezenlijks voorstellen in de samenleving. Twan Huys nodigde ook Willem Holleeder uit. Op grond van welke verdiensten voor de samenleving? Het uitmoorden van tegenstanders? Het afpersen van makelaars? Beschamend was de nagenoeg kritiekloze wijze van interviewen door Twan. Meneer de journalist kroop zowat in de kont van meneer de psychopaat. Vreemd, ik ken de heer Huys van een hardere aanpak. Een gast uitnodigen en vlak voor de uitzending zijn werkgever laten bellen met het verzoek om die gast te ontslaan, omdat het “item dat wat steviger wordt”.  Maar dat soort geintjes flikt de heer Huys uitsluitend bij gasten die nooit met een pistool lopen te zwaaien. Wanneer beroepspsychopaat Holleeder mag langskomen, komt de lafbek Huys niet verder dan slaafse hielenlikkerij. Uit angst dat hij anders binnen afzienbare tijd overhoop zou worden geschoten door de vriendjes van de geïnterviewde.

Niet dat daar in journalistiek opzicht iets aan verloren zou zijn geweest, trouwens.