FraLa - 106-jarige asielzoeker

Het zijn niet altijd de lange en daardoor vaak langdradige krantenartikelen, die mij aan het denken zetten. Wat dachten jullie hiervan: Onder de kop “106” lees ik het volgende:

De oudste vluchteling ter wereld is 106 jaar. Haar asielverzoek is in Zweden afgewezen en ze moet terug naar Afghanistan.

Voor het schrijven van een dergelijk ‘verhaal’ is iemand dus journalistiek gaan studeren. Naar aanvullende informatie zoek je vergeefs. Jammer! Ik zou bijvoorbeeld best willen weten waarom het verzoek is afgewezen. Zou men bang zijn geweest voor terroristische aanslagen? Zo onder het motto: Jong geleerd is oud gedaan, dus op haar leeftijd is dit individu super gevaarlijk.

Hoe lang is deze dame reeds in Zweden? Zijn er diverse processen gevoerd, of mocht zij ‘gewoon’ bij de grens rechtsomkeert. Was zij alleenreizend bij aankomst in Zweden?

Zou de opsteller van het artikel een verzoek bij de hoofdredacteur hebben ingediend om naar Zweden te mogen reizen voor een aangrijpend interview? En als hij daar dan toch is, zou hij misschien even kunnen binnenwippen bij de immigratiedienst en vragen of de voor deze uitzetting verantwoordelijken de laatste weken nog goed hebben geslapen.

Voor mij is dit bericht weer een schoolvoorbeeld van hoe wetten en voorschriften het ‘winnen’ van het gezond verstand. ‘Regels zijn er om gehandhaafd te worden’, roept een ambtenaar nu snel. Daar heeft ie dan wel een punt, want anders hoef je niet eens de moeite te nemen om regels op te stellen. Maar in dit geval van die 106-jarige speelt m.i. overdreven plichtsbetrachting en/of angst dat zo’n ambtenaar zijn baantje zou kunnen kwijtraken een belangrijke rol.

Gebruikmakend van het gezond verstand geeft andere overwegingen dan kille voorschriften. Je realiseert je dat betreffende vluchtelinge niet met de Gouden Koets van Afghanistan naar Zweden is gereisd. Ongetwijfeld heeft zij de nodige ontberingen geleden. En dan heb ik het niet over een onmenselijke vroege vlucht van zo’n prijsvechter als Ryanair, of een vakantie-charter, want als decadent Westerling beschouw ik zoiets al als ontbering.

Haar eindbestemming Zweden is haar ongetwijfeld ingefluisterd. Snap ik. Zweden neemt verhoudingsgewijs veel asielzoekers op. Maar deze nu dus even niet. Mevrouw mag op een comfortabeler wijze retour Afghanistan. De kans is aanwezig dat die terugreis voor de Zweedse overheid duurder is dan het verlenen van toestemming om in Zweden te blijven. Hoe lang zouden ze daar nog last van haar hebben gehad? De stakker is 106…

Ik vraag mij dan ook af, of er door die vlijtige regelneukers is nagedacht over wie mevrouw in Afghanistan zal opvangen. Haar moeder? Zou een knap staaltje reanimeren betekenen. Familie zal zij wel niet hebben daar, want anders was zij daar in eerste instantie wel naartoe gevlucht. Misschien had zij een (klein-)zoon of dochter in Zweden, maar is ‘familiehereniging’ als reden voor toelating enige tijd terug geschrapt. “Helaas mevrouw, alleen ‘gezinshereniging’ wordt nog geaccepteerd.” Als je dit soort boodschappen aan iemand moet geven, ook al geschiedt dat via een tolk, zal je toch aardig wat eelt op je ziel moeten hebben vergaard.

Persoonlijk behandel ik een ieder, ongeacht herkomst, huidskleur, religie enzovoort zoals ik zelf graag behandeld zou willen worden. Bevalt mij nog steeds prima. Kan het ook iedereen aanraden. Niet in de laatste plaats Wilders en Trump.