Frits Hendrik Emmerik - Internationaal eczeem

Het woord internationaal begint te irriteren. Ooit bracht het een soort van vakantiegevoel. Je dacht aan verre oorden met mooier weer en hoge bergen. Ze spraken er een andere taal maar wij probeerden mee te praten en waren overal geliefd. We propageerden gematigde politiek, wezen op het belang van vrede voor onze grenzenloze handel en groeiende economie. Toen was internationaal nog wel te verdragen. Nu is het een misbruikt woord, voldoende voor minimaal rode plekken tot zelfs diepe kloven.

Het jeukt als de zoveelste politicus ons aanwrijft dat we buiten onze grenzen niets in te brengen hebben. Nationaal kunnen we niets meer bepalen noch betalen. We hollen hijgend achter de internationale ontwikkelingen aan. Zien wij allen, de zuivere VVD’ers niet meegerekend, de banken als bastions van keurig geklede maar onbetrouwbare rovers? Internationaal ziet men dat niet zo en dan zijn maatregelen in eigen land niets waard. Voor het financiële kattenkwaad ga je gewoon naar het buitenland en laat je de blijvers de gaten in de nationale begroting vullen. Er is slechts één woord nodig als excuus voor bezuinigen hier en meer verdienen daar: in-ter-na-tio-naal!

Steeds vaker wordt het begrip gebruikt om iets aan te prijzen. Het is internationaal en daarom altijd goed. Oh kijk, internationale architectuur! Je wordt dan geacht een gladgestreken kolos te bewonderen. De spirituele binding met de locatie is geheel onzichtbaar, want karakteristieke elementen zouden op landseigen kenmerken wijzen. En internationaal mag helemaal niets met nationaal te maken hebben. Geen Lederhosen, Zwarte Piet of het nuttigen van gebakken ratelslang mag de grootste gemene deler van het internationale nog verstoren. De grootschalige producenten verdienen het meest aan mondiale eenheidsworst. Eén taal, één merk, één markt en liefst één wetgeving. Er wordt aan gewerkt.

Heel gemene uitslag krijg je ook als een wethouder een vrijuit woekerend bos, mooi van nature, tot Internationaal Park wil opwaarderen. Dat gebeurt bijna in Den Haag, de internationale stad van vrede en recht. Kreeg het bos een westelijke entree in New York en een oostelijke in Shanghai? Was het buitenlanders, die ze in Den Haag expats noemen, verboden het lokale bos binnen te gaan? De vraag of een lokaal gelegen bos een internationaal bos kan worden, werd overigens niet beantwoord.

Welnee, een wethouder is aangesteld om beleid te maken en dan komen de zaken die je beter met rust kan laten ook in aanmerking voor een aanpak. Zo moest het bos maar eens meer mensen gaan plezieren. Er leeft onder de Hagenezen een beperkt aantal boswandelaars en meer drukte kan slechts van meer buitenlanders komen. In het plan werd de bomenpracht geëgaliseerd met geasfalteerde paden en geciviliseerd met een cirkel internationaal bekende food ketens en uitspanningen. Overigens is dat ook wat die vroeger menslievende Martijn van Dam nu als economiebeluste staatssecretaris voor heeft met de (hoe lang nog?) nationale parken. De internationale toerist moet op de Veluwe de wilde zwijnen opjagen, in de Biesbosch de vogels laten opvliegen en op de Wadden de zeehondjes naar dieper water verdringen. Zelfs de natuur wordt in internationale aandelen belegd.

Diep snijdt het begrip in de ziel als je moet aanhoren hoe het woord internationaal ons dient te bekoren. Nederlanders zouden al eeuwen meer naar buiten dan naar de eigen knusse zithoek kijken. Ik vertrek, Nederland is te klein voor mij, on-Nederlands goed, het zijn allemaal denigrerende termen die alles buiten eigen land de hemel in prijst. We zingen geen liedjes, nee, wij apen een complete Amerikaanse band met benadrukt accent na. Zitten we op een gezellig pleintje in Den Haag, dan hemelen we het gevoel op tot ‘net of je op een terrasje in Parijs zit’. Elk product is aan te prijzen met ‘internationaal het meest verkocht’ of ‘favoriet in New York’ terwijl we weten dat op de grootschalige markten geen producten van onbesproken samenstelling in de aanbieding zijn. Ze moeten zo vlak en flauw zijn dat niemand zich er in kan verslikken.

Als het internationaal flink schrijnt en je krabt de plek open dan komt er nog meer pus uit. Internationaal is de handel in emissierechten, een duister complot van louche ritselaars in kostuums van het merk VVD. Alle aandelen van alle bedrijfstakken in de hele wereld komen samen bij een kleine elite. Het is voor de multinational gemakkelijk om internationaal aan alle nationale belastingdiensten te ontsnappen. De handelsverdragen om grote markten te creëren hebben onze arbeidsvoorwaarden internationaal naar beneden toe gelijk geschakeld. Nu weten we dat de aandeelhouders internationaal te werk gaan om de voor hun profijtelijke grootschaligheid te realiseren. Waren wij nationaal goed op weg naar een gezonde samenleving, het begrip internationaal heeft ons als eczeem besmet. Een rood jeukend plekje breidt zich over ons hele lichaam uit.