FraLa - Algemeen nut(teloos)

Met enige regelmaat zie ik een reclameboodschap waarin getekende lampen en armaturen de hoofdrol spelen. Die moet ik dus ergens inleveren, want er kunnen weer allerlei leuke spulletjes van worden gemaakt.

Ik begrijp niets van deze boodschap. Met lampen wordt in dit geval geen schemerlamp of plafonnière bedoeld, maar gewoon een peertje, al zijn er tegenwoordig haast geen echte peertjes (gloeilampen) meer te koop. Zolang mijn lampje braaf licht geeft, ga ik er dus niet mee naar een kringloop of een milieustraat. En als het ding ‘uitgebrand’ is, ben ik daarmee niet bepaald welkom bij een kringloopwinkel. Resteert de milieustraat.  Ik scheid al netjes papier, plastic en gft. Voor mijn restafval zou ik met een half zo grote kliko uit de voeten kunnen. En eens in de zoveel tijd ga ik naar de glasbak. Maar om voor 1 kapotte lamp naar de milieustraat te rijden, gaat mij wat ver. En armaturen? Geen idee hoe het u vergaat, maar er gaan bij mij jaren voorbij zonder dat ik behoefte heb een armatuur te wisselen.

Boven mijn bureau heb ik een lamp met nog zo’n ouderwets TL-buisje erin. Is pakweg 35 jaar oud. Zou ik die misschien eens moeten vervangen. Hoezo? Het ding doet nog steeds waarvoor hij ooit in dienst is gekomen: licht geven. Ik vraag mij trouwens af wat voor leuke spulletjes er van mijn oude bureaulamp gemaakt zouden kunnen worden. Het lijkt mij dat het ding gewoon gesmolten gaat worden en hooguit een paar ons metaal oplevert. Nog nieuwsgieriger ben ik naar de instantie die deze spot heeft laten ontwikkelen en de niet geringe uitzendkosten betaalt. Ik ben bang dat het iets van ons aller overheid is. Zuinig zijn met onze grondstoffen, zo wordt ons via dit misbaksel van een reclamespot op het hart gedrukt. Boodschap van algemeen nut. Persoonlijk zie ik daar in dit geval het nut niet van in. Aan deze flauwekul heb ik dus als belastingbetaler meebetaald. Weggegooid geld als men het mij vraagt, maar dat doet dus helaas niemand.

Zappen om dit soort (en andere) reclamefilmpjes te ontlopen, is tegenwoordig zinloos. Men laat de boodschappen synchroon uitzenden. Niet zo gek dat er programma’s worden opgenomen en later worden bekeken waarbij de reclameblokken versneld worden doorgespoeld. “Doorspoelen” vind ik in dit verband eigenlijk een prima woord.

Mijmer ook wel eens om een boycot te organiseren. Mensen oproepen om een week lang de zaken te mijden, die de beeldbuis verzieken. Lachen toch, zo’n lege Jumbo of Albert Heijn. Word ik ‘appie’ van. Het gevolg zou kunnen zijn – mijn fantasie gaat nu helemaal los – dat adverteerders weer ouderwets advertenties in kranten en tijdschriften plaatsen en etherreclame links laten liggen. Programmabazen natuurlijk in paniek, want met een dergelijke inkomstenderving kan het salaris van bijvoorbeeld een Matthijs van Nieuwkerk niet langer worden opgehoest. Maar met een tonnetje minder zie ik hem niet nog meteen in galop richting voedselbank snellen.

Gedrukte media kunnen met de extra inkomsten weer wat meer lokaal nieuws verslaan, want er is dan weer financiële ruimte voor een extra verslaggever. Laat deze nieuweling bijvoorbeeld raadsvergaderingen bezoeken. Kunnen we nalezen waarom we toch op de verkeerde partij hebben gestemd bij de verkiezingen voor de gemeenteraad.

Er zullen vast wel mensen zijn, die weten wat de diverse bedrijven doen, die hun naam op de shirts van de eredivisie clubs hebben staan, maar zelf staar ik als een koe in de regen naar deze opdrukken. Nu is een sprintende voetballer niet de ideale ondergrond om naast de merknaam ook nog eens uitleg te geven over wat ik mij bij dat bedrijf voor een soort activiteiten voor moet stellen. Mij resteert een gelaten onwetendheid. Daar leggen die bedrijven niettemin bedragen voor op tafel, die tussen de € 250.000 en de €8.000.000 liggen. Bedragen die hard nodig zijn om patsertjes, die amper droog achter de oren zijn, in staat te stellen in veel te dure auto’s te rijden. Nogal wat van die grootverdieners zijn afkomstig uit het buitenland en zullen hun vergaard kapitaal daar t.z.t. ook wel onderbrengen. Het is misschien sneller als die sponsors hun tonnen en miljoenen rechtstreeks naar het buitenland overmaken. Maar ja, dan hebben WE zondag om 19.00 uur wel het bord op schoot, maar niets om naar te kijken. Realiteitszin gebiedt mij te aanvaarden dat de commerciële waanzin nog wel enige tijd zal voortduren. Het schrijven van dit stevig stukkie is dus volmaakt nutteloos.