Pissen met Patries - BlogChick Bommels

"Ik zei het toch!", schreeuw ik hard tegen mijn viervoeter. Toen mevrouw La Paay zich in haar giecheltje liet zeiken, zat daar een vreemd luchtje aan! La Paay heeft exact drie weken haar slachtofferverhaaltje kunnen uitbuiten, daarna ging het volk nét als haar pisfilmpje verloren in de waanzin van het leven. La Paay dacht dat haar roem voor eeuwig zou zijn, dat zij haar nóg oudere dag kon slijten op het slachtoffergeld dat binnen zou stromen. Niet dus! Het addertje onder het vers gemaaide gras is naar boven gekropen, mevrouw heeft een dikke vette schuld en staat op het punt om haar huis uitgezet te worden. Helaas niet uit ons landje, wat zich géén schaamhaar schuldig zou voelen om deze graaidiva de grens over te gooien! Géén Ibiza of andere hotspot maar een stacaravan in de Belgische Ardennen, daar zal zij haar dagen moeten slijten!

Achter elk drama schuilt een reden, vooral de bekende koppen in televisieland doen er alles voor om nóg een beetje bekendheid te genieten. Zo heeft de jaren negentig showhost Frank Masmeijer een neusje vol van wit Escobar goud, en doet de lieverd een oproepje aan zijn collega's uit het dievengilde om de gestolen waar terug te laten keren. Blijkbaar stond zijn auto niet op slot? Dat krijg je als je iets te vaak je neus poedert, daar ga je dingen van vergeten en prioriteiten van verleggen.

Zowel La Paay als Masmeijer moeten hun verlies op het vlak van beroemdblijven nemen. De nieuwe generatie staat al te trappelen achter de toneelgordijnen om hun taak over te nemen. Dit is de cirkel van het leven, ook ik heb dagelijks last van het aftakelende lijf. Aankomende zaterdag zal er een bril op mijn neus verschijnen, en de borsten hangen er sinds de bereikte leeftijd van veertig, triest maar hoopvol op vulling bij. Mijn gezicht én lichaam, die ooit zorgden voor gratis drankjes en nooit in een rij voor de club te staan, gaat steeds meer lijken op dat van een natte opgerolde krant. Spreek meer in voltooid verleden tijd dan in het huidige tijdsbeeld.

Het lot van een dagje ouder op de aardbol rond wandelen houdt bij sommigen de gemoederen flink bezig. Ik daarin tegen tel mijn geluk elke keer weer. Dat alles nog naar behoren functioneert, het brein de levenslessen heeft opgeslagen én ik deze kan uitvoeren in de praktijk. Geen behoefte aan eeuwigdurende roem. Mijn levensstijl is te volks om altijd maar méér en méér te verwachten. Ik slijt de dagen op de werkvloer en in de veiligheid van mijn thuis.

Geen vakantie om gezien te worden, maar wandelen en genieten van de ongerepte plekken die deze aardbol ons schenkt. Huppelend in bikini die ná de zomer zó uitgelubberd is dat zelfs de kringloopwinkel 'bedankt'

Een tip voor La Paay en consorten, kom eens uit die bubbel en kijk eens iets verder dan het eiland Ibiza, Amsterdam-Zuid of het pittoreske Gooise landschap. Het leven van het arbeidersvolk zal jullie goed doen, omdat wij onze zuur verdiende centen nóg wél op waarde weten te schatten.

En als het echt te veel pijn doet je niet kunt wennen aan het normale leven? Laat je dan nóg een keer voor het oog van de camera in je bakkes pissen! Omdat wij als klootjesvolk graag mogen genieten van de domheid uit Hilversum! Inkomsten gegarandeerd!