Paco Painter - Mijn moeder en ik zijn altijd racistisch geweest

Op tv een discussie over zwarte Pieten. De zoveelste in de afgelopen vijf jaren.

De toon grimmiger. Bij De Wereld Draait Door zag drie gasten die er over discussiëren.

Twee zijn tegen Pieten die zwart zijn. Een is er gematigd voor.

Deze verdeling is logisch. Want een grachtengordelprogramma. Gemaakt vóór en dóór grachtengordels. Dus twee politiek correcte grachtengordels en één rechtse racist. Dat wil zeggen, als rechts racistisch gezien door de grachtengordels maar in werkelijkheid iemand met een genuanceerde kijk op de Zwarte Piet.

Een van de grachtengordels is Georgina Verbaan. Doet iets met films en acteren. Heeft een houding van spreek mij niet tegen want ik ben bekend. Ik zit in het vak! Het vak is een begrip dat bekende Nederlanders hanteren om hun “bekend zijn” aan te duiden.

Het vak noemen is redelijk arrogant. Loodgieters hebben een vak. Bakkers ook. Groenteboeren. En artsen uiteraard. Die mogen allemaal terecht beweren dat ze een vak beoefenen! Bekende Nederlanders zijn uitsluitend bekend vanwege hun kop op tv. Dat kun je geen vak noemen.

Verbaan heeft een T-shirt aan. Met een tekst erop: Zwarte Piet is racisme. Gek genoeg schokt mij dat. Voor de goede orde: wat mij betreft mag een Piet in alle kleuren van de regenboog rondlopen, maar ik houd al vanaf dat ik kan lopen van Zwarte Piet zonder daar ooit één racistische gedachte bij gehad te hebben.

Ik hield van de Sint. En van zijn Piet. En ik herinner mij hoe mijn lieve moeder, sinterklaasliedjes met ons meezong. Hoe zij enthousiast zwaaide naar Zwarte Piet als die aankwam in ons dorp. Hoe liefdevol zij keek als wij onze cadeautjes uitpakten. Hoe wij Sint en Piet moesten bedanken.

Die ene zin op dat T-shirt van Verbaan en consorten, heeft in een klap een streep door mijn jeugd beleving gezet. Mijn moeder en ik zijn altijd racistisch geweest.