4 jan 2015

   Krelis - Harry

Op nieuwjaarsdag, toen de rest van het land een nieuwjaarskater aan het verwerken was of de restjes oliebol uit de bank aan het peuteren was, rolde in Engeland de bal alweer. Voor de derde keer in één week werd er alweer gevoetbald. En geen zorgen, deze column gaat niet over de onmenselijke belasting die deze miljonairs moeten ervaren, daar krijgen de heren ook royaal voor betaald. Nee, deze column gaat over de held van die voetbaldag. Deze column gaat over Harry.

Harry speelde met zijn club Tottenham Hotspur tegen Chelsea en was met twee goals, een assist en een versierde penalty dé man van de wedstrijd, die de Spurs met 5-3 wonnen. En gelukkig voor alle Engelsen, Spurs-fan of niet, speelt Harry al maanden goed en lijkt hij degene te zijn die de Engelse voetballiefhebber weer wat hoop geeft.

Want de Engelse voetballiefhebber heeft het niet makkelijk. In de competitie is er keuze zat uit een breed scala van goede clubs, maar het is voor de Engelsman bijzonder moeilijk zich met een team te kunnen identificeren. Mijn favoriete Engelse club bijvoorbeeld (Arsenal) heeft in de basiself een Pool, twee Duitsers, twee Spanjaarden, een Chileen, een Welshman, drie Fransen en slechts één Engelsman staan. Schril contrast met bijvoorbeeld Ajax, waarvan zes van de elf spelers Nederlanders zijn.

En deze tendens zie je terug in de resultaten van de nationale ploeg. Sinds de laatste topprestatie op een WK (in 1990) heeft de Engelse nationale ploeg nooit meer kunnen overtuigen. Nederland heeft zich in de tussentijd twee keer voor een halve finale geplaatst en een keer zelfs voor de finale, en dat ook nog zonder in 2002 mee te doen. Op het meest recente WK steeg Nederland boven zichzelf uit met louter spelers die in de eigen competitie spelen of hebben gespeeld, bij de Engelse nationale ploeg kwam de tweede keeper van het net gedegradeerde Norwich City. In de Premier League is van de top-6 slechts één keeper Engelsman, in Nederland is van de top-5 alleen Esteban van AZ een buitenlander. Engelse talenten krijgen bij hun club niet de kans om door te breken, omdat de clubs liever een buitenlander kopen dan de speler de tijd te geven door te breken.

Steeds meer Engelsen komen naar Nederland om een voetbalwedstrijd te kijken omdat ze het prachtig vinden dat de clubs hun eigen jeugd een kans geven. Ajax wordt ieder jaar geprezen door buitenlandse media dat het eigen jeugd durft op te stellen, ook al spelen ze tegen FC Barcelona. Het levert op clubniveau nog niet het gewenste resultaat op, onder meer vanwege de strenge financiële regelingen die in de rest van Europa niet worden nageleefd, maar internationaal zijn de contouren wel zichtbaar. De voorsprong op Engeland is astronomisch, terwijl een Engelse club 8 van de 10 keer van een Nederlandse club zou winnen.

Maar toen was daar Harry. Harry Kane. 21 jaar. Eigen opleiding. Speelt al zijn hele leven bij Tottenham. Schoot op die koude eerste januari twee geweldige goals in de touwen tegen een bonte verzameling verveelde en overbetaalde miljonairs. White Hart Lane juichte hem toe. En Engeland juichte mee.

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.