Moslimama - GeenStijl moet blut

“Ik zou zo’n GeenStijl-journalist overdwars in alle gaatjes schieten. Lekker langzaam volpompen. Om daarna keihard zijn mond over de loop van mijn pistool te trekken. Kokhalzend krijgt hij mijn warme kogels. Hmmm.” Nee, niet erg smaakvol, dit, en al helemaal niet wanneer een tekst als deze vloeit uit de pen van een gehoofddoekte vrouw van Noord-Afrikaanse komaf. Maar volgens de leiding van schoremblog GeenStijl kan dit prima door de beugel. Immers, ik heb een post die GeenStijl op zijn website goedkeurde slechts in zeer geringe mate aangepast. “Haar” is nu zo’n GeenStijl-journalist, “nemen” is nu schieten, “mijn keiharde lid” is nu de loop van een pistool en “zaad” is nu kogels. Verder niets veranderd. Kijkt u maar, wat GeenStijl -blijkens de open brief in de NRC en de Volkskrant waar ik hieronder op terugkom- prima vond als niet te verwijderen post van een zogeheten reaguurder over een Volkskrant-journaliste: “Ik zou haar overdwars in alle gaatjes nemen. Lekker langzaam volpompen. Om daarna keihard haar mond over mijn keiharde lid te trekken. Kokhalzend krijgt ze mijn warme zaad. Hmmm.”

Genoeg is genoeg. De Volkskrant en de NRC vragen vandaag in een paginagrote open brief aan adverteerders of zij zich willen vereenzelvigen met websites als GeenStijl en Dumpert. GeenStijl toont zich diep beledigd. Want de journalistieke pluriformiteit is in het geding, vinden Marc Buruma en consorten. Op de website van GeenStijl vraagt men zich af: “Moet de vrijheid van meningsuiting worden gesloopt? Zijn Reviaanse ironie, de hyperbool en snoeiharde satire verboten (sic) in het postmoderne tijdperk van de veel te snel gekwetste safe space-denkers?” Kortom, GeenStijl diep beledigd. Laat me niet lachen.

“De journalistieke pluriformiteit is in het geding.” Laten we nou niet net doen alsof GeenStijl en zusterwebsite Dumpert (verder in deze column noem ik deze Siamese mongolentweeling kortheidshalve gewoon GeenStijl) journalistiek bedrijven. GeenStijl draait op een soort softporno, relletjes en persoonlijke aanvallen op andersdenkenden. Leuk dat Dumpert, als je filmpjes of plaatjes wilt zien van verkeersovertredingen, winkeldiefstalletjes, ontploffingen, vechtpartijen, ronde billen en dikke borsten. En voor zover GeenStijl “journalistiek” bedrijft, betreft het niet meer dan het voortborduren op zaken die door andere media reeds aan het licht waren gebracht. Het internet afstruinen op zoek naar sensatie, daar vervolgens een Roze-Khmer-sausje overheen gieten en dat dan op je eigen site plaatsen, dat is journalistiek? Laat me niet lachen.

“Reviaanse ironie.” O. Op gezichten van personen die de goedkeuring van GeenStijl niet kunnen wegdragen een Hitler-snorretje fotoshoppen is Reviaans? Zelfs een Hitler-snorretje plakken op het gezicht van Sonja Barend, wier familie nagenoeg geheel in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers is vergast, dat is Reviaans? Gestolen foto’s van de blote vagina van een televisiemevrouw publiceren, dat is ironie? Carrières verwoesten met valse beschuldigingen van mensen die dat gewoon niet hebben verdiend omdat ze weliswaar niet heel erg mediageniek zijn, maar zich wel inzetten voor de goede zaak, dat is ironie? Je gelijk proberen te halen door de NRC, de Publieke Omroep en de Volkskrant verantwoordelijk te houden voor de dood van Professor Pim: je gelijk dus proberen te halen over de rug van iemand die op verschrikkelijke wijze is afgeknald door een of andere veganistische dierenvriend, dat is Reviaanse ironie? Laat me niet lachen.

“Moet de vrijheid van meningsuiting worden gesloopt?” Hou toch op met dat gejank. Niemand verbiedt GeenStijl. Maar met de stelling dat adverteerders zich even achter de oren zouden moeten krabben of ze gelieerd willen zijn aan geteisem als Marck Burema, met die stelling is natuurlijk niets mis. Want als adverteerder lieer je je weldegelijk aan het medium waar je advertenties verschijnen. Dat is van alle tijden. GeenStijl strooit kwistig met verwijzingen naar de NSB.  Dat kan ik ook. De NSB gaf een eigen krant uit. Volk en Vaderland. Die krant kende weinig adverteerders. Waarom? Fatsoenlijke bedrijven wilden hun reputatie niet aan de landverraders binden. Uitsluitend huwelijks- en overlijdensadvertenties verschenen in Volk en Vaderland. Veelal vergezeld van teksten als “Hou Zee” of “Heil Hitler”. De Waarheid idem dito. De na-oorlogse krant van de CPN. Opmerkelijk weinig advertenties van puur kapitalistische ondernemingen. Niet zo vreemd. De Waarheid ging uiteindelijk ten onder doordat het aantal abonnees zodanig was teruggelopen dat de krant niet meer te exploiteren viel. Maar censuur of vrijheid van meningsuiting beknot door adverteerdersboycotten? Nou nee. GeenStijl suggereert nu dat een bedrijf dat -al dan niet gealarmeerd door NRC of Volkskrant- afziet van adverteren op die site, zich indirect schuldig maakt aan censuur? Laat me niet lachen.

Wát een heldhaftige uitspraak van GeenStijl: “GeenStijl zal daarom altijd strijden om de grenzen van de vrijheid zo ruim mogelijk te houden.” GeenStijl als hoeder van de vrijheid. Iedereen die zich verzet tegen de praktijken van GeenStijl wordt publiekelijk nog eens extra door het slijk gehaald. Door pure intimidatie lukt het GeenStijl in veel gevallen om tegenstanders het zwijgen op te leggen. “Strijden voor vrijheid” heet dat. Laat me niet lachen.

Het kan zijn, dat adverteerders niet in de gaten hadden, op wat voor schoremwebsites hun producten en diensten worden aangeprezen. Die vlieger gaat nu niet langer op. Iedere adverteerder die nu nog op websites als GeenStijl en Dumpert te zien is, doet dat willens en wetens. Dat moet wat mij betreft leiden tot twee zaken. Massaal benaderen van die bedrijven met het verzoek om daarmee op te houden, en een kopersstaking jegens die bedrijven zolang zij doorgaan met adverteren op de verschrikkelijkste haatzaaiwebsites van ons land.

Genoeg is genoeg.