Rikus Spithorst - Ook hun imago wordt besmeurd

De assistente van mijn huisarts. Gehoofddoekt en doortastend vriendelijk.

De mannen van de Turkse supermarkt, die goedgehumeurd de beste levensmiddelen tegen zeer aangename prijzen verkopen.

De schoonmaakster bij de omroep waar ik lang heb gewerkt, die op Islamitische feestdagen, maar ook tussendoor, vaak erg lekkere Marokkaanse hapjes voor mij meebracht.

De eigenaar van die bakkerswinkel, die heerlijke spullen verkoopt, altijd in is voor een gezellig praatje en op de feesten van mijn beste vriend altijd aan komt zetten met verrukkelijk zelfgemaakt gebak.

Het meisje van de CoffeeCompany dat mij meermalen met een vette knipoog mijn koffie gratis gaf, en nu hopelijk enorm geniet van haar wereldreis.

De joviale man die ik ken van koffie op een terras, die als hij mij tegenkomt altijd even van zijn fiets stapt om te informeren naar het welzijn van mij en mijn dierbaren.

De bejaarde meneer uit de stadswijk waar ik woon, die ik ooit de weg wees naar de plaatselijke fysiotherapiepraktijk, en die mij sindsdien altijd begroet met een hand op zijn hart en een zachte handdruk.

De joviale assistent-filiaalchef en het goedlachse kassameisje die mede de reden zijn dat ik graag bij “mijn” Albert Heijn kom.

De hartelijke trambestuurder die altijd belangstellend informeert hoe het met mij gaat en steeds zijn interesse toont in de reizigersclub waar ik nauw bij betrokken ben.

De aardige en leergierige improvisatie-acteur die trouw mijn workshops volgde en met wie ik daardoor steeds mooiere scenes kon spelen.

Allemaal mensen die voor zover ik weet nog nooit een vlieg hebben kwaad gedaan. Maar ook allemaal mensen met een Islamitische achtergrond. Allemaal mensen die, bewust of onbewust, met een scheef oog worden aangekeken. Want “ze horen bij die religie namens welke keer op keer onschuldige westerlingen worden afgeslacht”. De gedachte is enerzijds een irrationele generalisatie, maar komt anderzijds ook voort uit een begrijpelijke emotie.

Dat stemt mij verdrietig. Mensen die op de meest uiteenlopende manieren iets voor mij hebben betekend of nog steeds betekenen, zijn indirect de dupe van de wandaden van moorddadige imbecielen van het allerlaagste allooi. Alleen daarom al kan het optreden tegen daders, beramers en bewonderaars van de terreur op Islamitische grondslag mij niet streng genoeg zijn. Ter voorkoming en ter vergelding.