8 sep 2014

   Rikus Spithorst - De oogkleppen van Wilma Mansveld

Sinds dit weekend worden grote hoeveelheden schroot per spoor naar Italië gesleept. De Fyra-250-treinen gaan terug naar de fabriek. Treinen die van ellende letterlijk uit elkaar vallen. Nadat alle treinen naar Italië zijn teruggebracht, denk ik dat de Duitse, Zwitserse en Italiaanse spoorwegen met een opruimploeg aan de slag kunnen om alle verloren onderdelen bij elkaar te rapen.

Maar even zonder gekheid nu. Met de terugkeer van de V250-treinen naar AnsaldoBreda, die geschiedt onder een vreemdsoortige geheimhoudingsafkoopregeling tussen NS, NMBS en AnsaldoBreda, wordt een nieuw hoofdstuk in het ronduit beschamende Hogesnelheidslijndossier afgesloten. Tegen alle waarschuwingen, ook die van Voor Beter OV, in ging de NS met dit hopeloze project door op de ingeslagen weg, en werden ronduit belachelijke besluiten genomen, dat alles ingegeven door een onterecht onbegrensd vertrouwen in deze waardeloze treinen en de wil om met alle geweld de alternatieve treindiensten op te heffen teneinde zoveel mogelijk reizigers de Fyra in te jagen.

Echt. Als die AnsaldoBreda-treinen van hetzelfde stevige materiaal waren gemaakt als de oogkleppen van de voor dit fiasco verantwoordelijken, dan hadden er nu onverwoestbare treinen over de HSL gesneld.

En hoe zit het nu dan met het vervoer tussen Amsterdam, Schiphol, Rotterdam en Breda over de HSL? Daar is het ronduit slecht mee gesteld. Er komt amper wat terecht van de uitvoering van het met paniekvoetbal opgestelde noodplan van de NS dat tot stand kwam nadat de Belgen een rijverbod voor de AnsaldoBreda-treinen afkondigden, en waar staatssecretaris Mansveld zonder enigerlei serieuze toetsing van de geloofwaardigheid per kerende post mee akkoord ging. Van de beloofde hoge betrouwbaarheid van de IC Direct tussen Amsterdam en Breda komt niets terecht. De treinen vallen wegens storingen om de haverklap uit.

En de internationale reiziger naar België? Die kan nu kiezen tussen een Beneluxtrein die veel langzamer is dan de Beneluxtrein die de NS tegen alle adviezen in eerder ophief, en een Thalys die volgens de NS de vervanger is van de Fyra naar Brussel. Jammer dat de kaartjes voor die trein bijna niet te betalen zijn.

Met hartelijke dank aan de blufpoker van de NS, het zwichten voor de intimidatie door de slimme NMBS-baas Marc Descheemaecker en de combinatie van pure onverschilligheid en grenzeloze naïviteit van Wilma Mansveld is de reiziger nu van de regen in de drup beland. Of, zo u wilt, van de wal in de sloot.

Ondertussen is de belastingbetaler vele miljarden armer en staan spoorwegondernemingen die wél een fatsoenlijke hogesnelheidsverbinding hadden kunnen bieden, machteloos aan de zijlijn.

Kortom: Nederland kent, zoals het er nu voor staat, in dit verhaal alleen maar verliezers. NS-directeuren die het veld moesten ruimen. Een staatssecretaris die haar geloofwaardigheid geheel is kwijtgeraakt. Kamerleden die zitten te suffen en vragen om de zoveelste parlementaire enquête in plaats van in te grijpen tegen het volgende verkeerde besluit. De belastingbetaler die miljarden heeft neergeteld voor een HSL waar veruit de meeste treinen nu met een slakkengangetje van een lullige 160 km/h overheen rijden. Maar de grootste verliezer: de reiziger.

Ik hoop echt dat een interventie vanuit Brussel de staatssecretaris en de NS nog tot de orde zal roepen. Van het besluit om de hele kwestie bij de Europese Kartelpolitie aanhangig te maken, heb ik nog nooit een seconde spijt gehad.

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.