FraLa - Dubbeldektortel

In de nog knap kale boom voor mijn deur zie ik dat met gezonde regelmaat een tweetal (Turkse) tortelduiven bovenop elkaar zitten. Een soort voorbode voor de komende lente, denk ik dan. Dat wordt nog bevestigd door narcissen en krokussen (niet te verwarren met ncrvzoenen) die hun bloeiende kopjes al vlijtig boven het maaiveld uitsteken.

Mocht ik mijn onvrijwillig voyeurisme uit willen breiden met doelbewust observeren van het liefdesleven in een negental vogelnesten dan biedt Vogelbescherming Nederland mij daartoe via webcams sinds enkele dagen de kans. Tot op heden heb ik mijn nieuwsgierigheid nog aardig in toom kunnen houden. In andere jaren wel eens aan dit ‘beleef de lente’ meegedaan, maar om nu te zeggen dat ik er van uit mijn dak ging, zou overdreven zijn. Dat is overigens niet de schuld van de torenvalk, de bosuil, of welke andere begluurde vogel dan ook, maar meer iets van mijzelf. Er zijn namelijk onnoemelijk veel zaken waarvan ik niet uit mijn dak ga. Sterker nog, ik heb eigenlijk geen enkele behoefte om voor wat dan ook uit mijn dak te gaan. En zeker niet bij de huidige temperaturen.

Misschien wel zielig voor de politieke redacteuren, reporters, de tok-tok-tok-al-weer-een-ei-shows (o.a. bij “Pauw & Jinek” vaak zelfs twee) en de diverse peilingen, maar ik begin een beetje verkiezingsmoe te worden. De verkiezingsretoriek, de one-liners (soms gedwongen, want wat moet je anders als je 45 of 30 seconden de tijd krijgt) en de kwistig rondgestrooide bananenschillen met de hoop op een politieke uitglijder… Het zijn allemaal dingen, u raadt het al, waarvan ik niet uit mijn dak ga.

Wat afgezien van de uitslag nog wel boeiend gaat worden is of het record van de Belgen met ‘de langdurigste kabinetsformatie ooit’ door ons land gebroken gaat worden.

Momenteel ben ik hard toe aan ‘ander nieuws’ en vandaag vond ik een mooi voorbeeld. NOS nieuws laat mij weten dat op het Engelse landgoed Blenheim Palace een uiterst kostbare sarcofaag jarenlang, bij weer en wind, als bloembak heeft gefungeerd. Het 1700 jaar oude en 400 kilo zware gevaarte is vermoedelijk tonnen waard en is nu maar binnen gezet. Daar word ik erg vrolijk van. Die bewaarplaats van tulpen staat al ruim 100 jaar buiten, maar sinds een expert ontdekt heeft dat het geval kostbaar is, wordt het zekere voor het onzekere genomen. Of de tulpen deze temperatuursverandering goed hebben doorstaan vermeldt het betreffende artikel niet.

Hetzelfde NOS Nieuws levert mij nog een blijmaker op. Categorie leedvermaak en toch ook medelijden. Betreft een verslaggever van RTV Rijnmond, die naar de wedstrijd Barcelona tegen Paris Saint-Germain is geweest. Hij zou daar het wonder van het wegwerken van een 4-0 achterstand uit de heenwedstrijd gaan meemaken. Maar toen PSG in de 62e minuut een doelpunt maakte en de stand 3-1 in het voordeel van Barcelona was en er dus nog 3 doelpunten gemaakt moesten worden om de volgende ronde te bereiken, sloeg de twijfel bij deze verslaggever toe. Hij besloot 7 minuten voor het eind de drukte voor te zijn en verliet alvast het stadion. Tijdens dat verlaten hoorde hij nog wel gejuich, maar toen niet veel later de diverse bars en cafés zo’n beetje ontploften van blijdschap en de eindstand 6-1 werd, begreep deze pechvogel dat er iets niet helemaal goed was gegaan met zijn timing.

Van Turkse tortelduif naar pechvogel in amper 600 woorden.