25 jan 2017

   FraLa - Steek ik de loftrumpet al?

Bij populistische partijen moet ik altijd aan een nest met jonge vogeltjes denken. Een en al open bekjes, die gevoerd willen worden. Er wordt om het hardst om ‘meer’ gepiept en er is geen idee wat er nog meer speelt in de wereld. Dat is voor jonge vogeltjes ook niet zo woest belangrijk. Als mensen dit gedrag gaan nadoen, wordt het wat mij betreft zorgelijker. Kijkend naar de protestmarsen die er ter gelegenheid van de inauguratie van Donald Trump wereldwijd zijn gehouden, wordt deze zorg flink gedeeld.

Toegegeven, er zullen heel wat deelnemers zijn geweest, die zich vooral gestoord hebben aan de campagneretoriek van “the Donald” en de wijze waarop hij vrouwen en minderheden schoffeerde. Dat het niet slechts campagneretoriek betrof, bleek bij zijn inauguratietoespraak. Schofferen schijnt trouwens toch een gewaardeerd tijdverdrijf van de nieuwe president. Al zijn voorgangers en politiek Washington werden vrolijk bij het grof vuil gezet.

Trump kreeg het niet veel later aan de stok met de  media in het algemeen en CNN in het bijzonder, want dat zijn allemaal leugenaars van wereldklasse. Eén van zijn topadviseurs introduceert de term “alternatieve feiten”. Een wereldleider, die niet tegen kritiek kan. Gaat leuk worden. Nu ging het alleen nog maar over aantallen mensen die aanwezig waren. Een normaal mens krabt bij het horen van tegenvallende cijfers even achter de oren en vraagt zich wellicht af wat hij niet helemaal goed heeft gedaan. Maar misschien mag hij zich van zijn haararchitect helemaal niet achter zijn oren krabben. Volgens mij had zijn in 2000 overleden moeder iemand van dezelfde kappersschool voor haar coiffure. Genoeg haarkloverij. Nu belangrijker zaken.

Laten wij het eens hebben over “America First”.  Van de gedachten daarachter krijgt Wilders een harde plasser en mevrouw Le Pen een natte poes. Stonden er tenminste blij bij in Koblenz. In vergelijking met Trump vind ik Wilders gewiekster omgaan met kritiek en met mensen die zijn mening niet delen. Rechters wellicht buiten beschouwing gelaten, want dan zie ik wel overeenkomsten met Trump. Neprechters en nepnieuws.

Of de hokjesgeest nu echt uit de fles is of niet zal de toekomst leren. Ik hoop van niet. In het begin zal het best leuk zijn om de eigen weelde te beschermen. Alles wat zich buiten ons hokje bevindt moet het zelf maar uitzoeken. Ik ben geen econoom, maar uit die hoek hoor ik toch nu al geluiden dat dit op de lange termijn de koopkracht geen goed zal doen. Cecilia Malmström, hoofd handel Europese Unie, meldt dat het handelsbeleid van Trump gedoemd is om te falen.

Internationale samenwerking zal op een laag pitje komen te staan. En Nederland moet vooral op groene stroom overstappen en energie-neutraal worden, terwijl men in de USA wellicht niet zal schromen oude kolencentrales te heropenen, want er is nog zoveel steenkool beschikbaar.

Het zal mij overigens niet verbazen als Trump in Californië, Arizona, New Mexico en Texas grote belangen heeft in de plaatselijke industrie van betonmortel. Vandaar die muur misschien? En vandaar die weigering zijn belastingaangifte openbaar te maken? Iemand zei over die muur: Toon mij een muur van 5 meter hoog en ik laat je een ladder van 6 meter zien. Die “iemand” zal wel een Democraat zijn geweest en dan telt het niet volgens Trump. Kwestie van tijd en Republikeinen krijgen dezelfde behandeling als zij vergeten braaf ja te knikken. De hokjesgeest is namelijk een kwade geest, die op den duur ook binnen het eigen hokje nieuwe verdeeldheid zaait en daarmee nieuwe hokjes creëert en zo ontstaan er ook weer nieuwe hokjesgeesten.

De vergeten Amerikaan, die niet langer vergeten zal worden. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan voormalige arbeiders in de auto-industrie. Die naar het buitenland verdwenen fabrieken moeten allemaal terug. Zo niet dan hoge invoerrechten betalen. Of dit veel banen zal opleveren…? Ik heb wel eens filmpjes gezien hoe een autofabriek er tegenwoordig van binnen uitziet. Een enorme hoeveelheid robottechniek en slechts weinig echte mensen. Als die echte mensen weer Amerikanen moeten zijn, zal dat naar mijn idee de auto duurder maken. Ben je als consument niet meteen blij mee. Omdat je je geld maar één keer kunt uitgeven, betekent meer betalen voor een auto dat je minder te besteden hebt voor andere producten (die binnen de Trumpfilosofie ook allemaal duurder worden). Uh, uh, niet zeuren Amerikanen, Trump is immers democratisch gekozen.

Trump heeft zijn verkiezing voor een belangrijk deel te danken aan de staten met veel platteland en dat zijn nogal wat staten. Montana is bijvoorbeeld groter dan Duitsland, maar er wonen slechts iets van 1 miljoen mensen. Zo’n beetje hetzelfde aantal als Keulen. De grote Amerikaanse steden liggen voor een zeer belangrijk deel aan de oost- dan wel westkust. Als ik dan zo’n programma over alligatorjagers zie, denk ik “dat zijn vast Trump-stemmers.” Die toeleveranciers voor de schoenen- en handtassenindustrie denken bij Trump dat de vangstquota niet langer beperkt zullen zijn en zien gouden tijden in het verschiet. Bij Trump zie ik niet direct iemand, die zich bezig houdt met milieu-effecten, dus met het intrekken van vangstquota zal hij vermoedelijk weinig moeite hebben. Luisteren naar professoren die verstand van zaken hebben, is onwaarschijnlijk. De meeste professoren zijn Democrat, dus die kletsen uit hun nek. Wie graag een handtas van alligatorleer wil hebben, zal zich moeten haasten, want voor je het weet betreft het een bedreigde diersoort.

En toch ben ik erg blij met Trump. Ik verwacht elke week voldoende stof te hebben om een ‘stevig stukkie’ over te schrijven. De media lachen ook in hun vuistjes en dat geldt in nog sterkere mate voor de makers van satire. Kijk eens naar het (m.i. zeer terechte) succes van het filmpje van Arjen Lubach!