21 mei 2018

   FraLa - Oplossingen

Soms, nee met regelmaat, volg ik het gekrakeel en het doemdenken rond wat ons in dit land bezig houdt. Met stijgende verbazing zie ik hoe voor populaire maatregelen en deeloplossingen wordt gekozen en hoe men – als dat toch niet zo’n slim plan blijkt – zich niet in de daaropvolgende kritiek herkent.

Ik glimlach als ik lees dat men nu de sluiting van een AZC wenst te voorkomen, terwijl een aantal jaren terug de tegen de vestiging van een AZC protesterende lawaaischoppers de zitting van een gemeenteraad onmogelijk maakten.

En ik gruw van de door sociale media aangewakkerde vooroordelen, waardoor illusoire politieke partijen ontstaan en de oplossing van bepaalde problemen slechts ingewikkelder wordt.

Integratie dan wel inburgeren zijn onderwerpen waarover heel wat wordt afgekakeld. Zoveel, dat inmiddels wordt getwijfeld of het probleem deze generatie nog tot het verleden gaat behoren. Als bij ‘deze generatie’ de over hun telefoon gebogen verslaafden zijn inbegrepen, deel ik dat pessimisme. Geen hulp verlenen, maar filmen en dat filmpje delen. In de stress schieten als er meer dan 5 minuten geen pingeltje uit het mobieltje weerklinkt. Niet zelf nadenken, maar meeblaten met de mekkerende kudde dommerikjes. En vooral ’likes’ uitdelen in de hoop dat je er dan zelf ook veel krijgt. Het type mens dat denkt dat als je over de bijna 4 miljoen inwoners van Nederland met een migratieachtergrond ‘zelfreizend’ bakmeel uitstort het allochtonenprobleem is opgelost, omdat de bestrooiden dan wel uit zichzelf naar het land van herkomst teruggaan (ook al betreft die herkomst iets van enkele generaties eerder). Zich niet realiserend dat zelfrijzend met een lange IJ wordt geschreven. Maar afgezien daarvan een volkomen onzinnig plan. “Nederland voor de Nederlanders” en “minder Marokkanen” zijn uitspraken, die in sommige kringen met gejuich worden ontvangen. Menselijke behandeling, empathie en helpende hand toesteken is links gezwatel.

Toegegeven: links kan wel eens doorschieten. Als het verschil tussen uitkering en minimum loon een verwaarloosbaar bedrag is, werkt dat niet stimulerend op het zoeken naar werk.

Maar omgekeerd krijg ik wel eens de indruk dat miljonairs ook slechts één wens koesteren. Zo snel mogelijk miljardair worden.

Terug naar de kern. Die 4 van de 17 miljoen inwoners zijn blijvertjes. Ontwikkelingen als Brexit, America first en wat er in landen als Oostenrijk, Hongarije en Polen aan nationalisme de kop opsteekt, getuigt van een steeds groter wordende stroming van de aanhangers van ikke, ikke, ikke. Maar in geen van bovengenoemde landen is er een exodus van vreemdelingen op gang gekomen. Voor mij is er dan ook slechts het begin van een blijvende oplossing in zicht als er onder de huidige bevolking (zowel autochtoon als allochtoon) een oprechte bereidheid ontstaat serieus na te denken over wij, wij, wij.

Gezien sommige voorspellingen over een wereldbevolking van ruim 11 miljard in het jaar 2100 misschien niet eens zo’n dwaas idee. Reeds in 2050 maakt Europa nog slechts 7% van de wereldbevolking uit en Afrika zou Azië als continent met de meeste inwoners wel eens voorbij kunnen gaan. Nigeria zal de VS als derde land qua bevolking gaan passeren…

Brengt mij bij een tweede ‘oplossing’. Betreft overbevolking en gezondheidszorg. Tussen armoede en het hebben van een groot aantal kinderen schijnt een oorzakelijk verband te bestaan. In Afrika vind je de grootste groeiers en dat is nu niet bepaald het door rijkdom uit zijn voegen barstend continent. Neemt de welvaart toe, dan zakt de gemiddelde gezinsgrootte. Daar schijnt onderzoek naar gedaan te zijn. Kan mij daar wel iets bij voorstellen. In het rijke westen willen vader en moeder door de werkdruk nog wel eens zwaar vermoeid thuiskomen en zonder seks is kindertjes krijgen lastig. Bovendien zal het animo om nog een koter naar de kostbare kinderopvang te moeten brengen niet bepaald groot zijn. In Afrika daarentegen verveelt men zich suf door gebrek aan werk en zo’n aspirientje tussen de knieën als voorbehoedsmiddel wil nog wel eens falen.

Een ander belangrijk deel van de toename van het aantal aardbewoners wordt gevormd door steeds ouder wordende mensen. Wij merken dat in Nederland door de alsmaar omhoog gaande kosten voor “de zorg”. Eigenlijk vreemd dat allerlei instanties, inclusief onze overheid, hun uiterste best doen om mensen NOG ouder te laten worden. Er wordt gestreden voor een rookvrij Nederland, een nog maar eens per week een beetje vlees etend Nederland. Glaasje wijn is ook al taboe aan het worden. (Ilja) Gortdroog wordt zo nog een beladen begrip.

Schijven van vijf en opvolgers worden steeds indringender over ons uitgestort. Onverzadigd weet-ik-veel, bietensap en/of onbespoten groenten moeten onze levensverwachting tot boven de 100 jaar tillen. Tegen de tijd dat dit gemeengoed en niet langer een uitzondering is, heb ik intens medelijden met de dan werkende mens, want die is aan het in stand houden van die verzameling ouwetjes via belastingen een godsvermogen kwijt. Als we zo door gaan, heb je straks nog maar 2 soorten mensen. Zij die in de gezondheidszorg werkzaam zijn en zij die er gebruik van maken.

Dus kappen met al dat verplichte groenvoer en worteltjes. Hebben jullie trouwens wel eens nagedacht over de gemiddelde levensverwachting van een konijn? Dat beest is die rauwkost na 1 à 2 jaar zo zat als spek (wat zo’n langoor dus weer niet eet). Een omnivoor als de bruine beer rekent op een jaar of 25… Dus hoezo gezond eten.

Beetje ongezonder leven (maar wel lekker) scheelt dus een hoop gedoe. En als al die Super-AOW-ers wat eerder de pijp uitgaan, vermindert ook de voedselbehoefte wereldwijd.

Of misschien moeten we het Amerikaans voorbeeld volgen en vuurwapens lekker makkelijk verkrijgbaar maken. Ook hier zullen wel zotten te vinden zijn, die op scholen en pleinen een beetje om zich heen gaan knallen. Die paar afrekeningen in het criminele circuit zetten niet echt zoden aan de dijk.

Vooruit, nog een kleintje dan. Tekort aan leerkrachten. Het zal wel weer te kort door de bocht zijn geredeneerd, maar waarom geen video-verbindingen via internet. Gekwalificeerde leerkracht geeft meerdere klassen tegelijk les. In de lokalen waar de leerkracht zelf niet aanwezig is, zijn er ‘onderwijs-assistenten’ (of ouders/vrijwilligers), die ondersteunende werkzaamheden verrichten, zoals toezicht houden en het kanaliseren van vragen uit de klas.

Het zijn zomaar wat ideeën, maar ongetwijfeld volledig te negeren, want ze komen niet via Facebook en trawanten.