10 juli 2014

  Pouwels - Bij je eigen soort

In het nummer Tales from the Hardside van de Amerikaanse hardcoreband Biohazard komt het volgende stukje tekst voor:

I'll put this bullet in your head for the color of your skin
This is my neighborhood who the fuck let you in
I'll stick with mine stay with your own kind
The virus of hate infects the ignorant mind


Tegen discriminatie en racisme inderdaad. Past wel mooi in de tijd waarin het uitkwam (1994), want in de jaren negentig waren racisme en discriminatie nog meer dan nu het grote kwaad. Toen kon je dat dus mooi als weerwoord gebruiken als je vader naar boven riep dat ‘die herrie’ uit moest.

- “Ja, maar het is tegen racisme!”
- “Nou, luister dan maar lekker door m’n jong!”

Zoiets.

Hoe dan ook, vooral dat ene zinnetje, “stay with your own kind”, moest de onnozelheid van discriminatie en racisme aantonen en iedereen zal dat er dan ook wel in herkennen. Pure redneckstijl. Maar als je een beetje beter kijkt, dan toont het ook iets anders aan, namelijk hoe zeer de afkeer van racisme en discriminatie dogmatisch is geworden. Racisme is slecht, want het is dom. Dat is gewoon zo. Niets mis met goede dogma’s zou je zeggen, maar dogma’s zijn wegens hun gebrek aan onderbouwing nogal breekbaar op den duur.

Want in de realiteit blijven we bijna allemaal bij onze eigen soort. Kijk maar op straat, op school, in je vriendenkring of waar dan ook. We herkennen onszelf graag in anderen en vinden het fijn als de mensen om ons heen ons begrijpen. We verzamelen om ons heen dus de mensen die zo veel als mogelijk zijn zoals we zelf zijn.

Bij leerlingen zie je dat op school bijvoorbeeld gebeuren. Als er weinig allochtonen zijn, dan zoeken die elkaar op. Ongeacht afkomst of religie. Worden het er meer, dan gaan ze langzamerhand in verschillende groepen uiteen. Ze zijn te jong en te eigenwijs om ingebakken vooroordelen te hebben, maar toch gebeurt het.

Maar ook als volwassenen blijven we veelal bij onze eigen soort. Mijn eigen vrienden zijn bijvoorbeeld grotendeels blanke, atheïstische, eigenwijze, jonge mannen die niet rechtser stemmen dan D66. Ze lezen de Volkskrant of NRC en vinden de website De Speld leuk. Ik heb ze echt niet bewust zo uitgezocht, maar zo gaat dat blijkbaar.

Het zal wel met interesses te maken hebben. Gemeenschappelijke interesses zorgen voor voldoende gespreksstof en dat is wel zo handig als je een avond in de kroeg gaat hangen. En laten we wel wezen: een avond bier hakken met een moslim gaat nu eenmaal veel minder makkelijk.

Het duidelijkst is dat bij partnerkeuze. Tot huidskleur aan toe wordt er uitgezocht. Dat mag je eigenlijk niet zo zeggen, want dan wordt duidelijk hoe racistisch dat eigenlijk is. Stel je ter illustratie deze contactadvertentie voor:
Spontane, niet onaantrekkelijke jonge man zoekt dito vrouw voor vriendschap en misschien wel meer. Hou je van reizen, museumbezoek en lange wandelingen, heb je een HBO-opleidingsniveau, een christelijke achtergrond en ben je blank, reageer dan snel!
Allerlei voorkeuren mogen benoemd worden, maar de huidskleur… Nee, dat kan echt niet, want racisme is dom. Maar ik geloof er geen zak van dat het toeval is dat de meeste stelletjes overeenkomen in kleur. Niks mis mee, overigens.

Al deze vormen van voorkeuren voor menselijke eigenschappen zijn op zich helemaal niet slecht. Er worden tenslotte geen slachtoffers mee gemaakt. Toch is het een slechte zaak dat we ons er vaak niet van bewust zijn. Als we onze innerlijke drang tot discriminatie namelijk niet erkennen, kunnen we onze afkeuring van maatschappelijke discriminatie alleen als dogma handhaven. En dogma’s, hoe goed ze soms ook voor ons zijn, vallen altijd een keer stuk.

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.