28 dec 2014

   Driek Oplopers - Dag Harry Piekema

Vaak zijn  televisiereclames saai. Vervelend. Uitgesproken lullig. Slecht geschreven, beroerd geacteerd. Maar goed, het is ook haast ondoenlijk om flauwekulproducten op een leuke manier aan de man te brengen. En bovendien: er is weinig nieuws onder de zon. Als zelfs een stofzuiger al een innovatie is omdat er een langer snoer aan zit…

Ook supermarkten zijn lastig te promoten. Hoe boeiend is het ook, dat de spruitjes deze week in de aanbieding zijn? Een vrolijke uitzondering is Harry Piekema. Hij was tien jaar lang het gezicht van de Albert Heijn-reclames. Ideaal gecast. Geen heel erg mooie man, een beetje houterig qua beweging. Maar een heel geloofwaardige filiaalchef. Althans, zoals wij ons een filiaalchef zo’n beetje voorstellen. En inderdaad, de baas van de Albert Heijn die ik vaak bezoek, heeft wel wat van Piekema weg.

Zelf ben ik ook niet zo’n mooie man. Ook een beetje houterig. Clumsy. En als improvisatie-acteur, zo vertelde iemand mij, ben ik altijd bereid om mijzelf indien nodig totaal voor lul te zetten. Dat is je rol. Ik voel mij dus wel verwant aan Harry.

Zelfspot en een daverend enthousiasme. De kluns met het hart van goud. Die wonderbaarlijke dingen doet, en nooit te beroerd is om zichzelf genadeloos en onvoorwaardelijk voor schut te zetten. Piekema schitterde in goed geschreven commercials, die ik regelmatig schaterlachend heb bekeken als de grapjassen in kwestie weer eens wat nieuws hadden bedacht. Stiekem, heel stiekem, ben ik gewoon stikjaloers op die creativiteit.

Er komt een einde aan het optreden van Harry Piekema als Meneer Van Dalen, Filiaalchef Der Albert Heijn. Hij is een stukje van ons cultureel erfgoed geworden, hij maakt deel uit van ons collectief bewustzijn. En het afscheid was Harry’s eigen besluit. Genoeg is genoeg, vond hij. Dapper om je niet tot het einde der tijden vast te klampen aan je succes.

Dankjewel Harry. Ik hoop je nog eens terug te zien. In een heel andere rol, want ook voordat je filiaalchef werd, deed je al leuke dingen. Moge het Swiebertje-effect je bespaard blijven.

En ja, Harry zou Harry niet zijn, als hij geen afscheid nam met een prachtig spotje, dat hem tekent
ten voeten uit

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.