11 jan 2015

   Krelis - Money over mind

Zoals ik in mijn eerdere column aangaf, mag het vrije woord nooit stoppen, maar als het gaat om het voetbal, ligt die situatie toch wat anders. Voetbal gaat altijd door. En hoewel de beleidsmakers aangeven dat dit is omdat “de sport nooit mag lijden onder terreur”, is er een grote kans dat dit statement totale onzin is.

Op woensdag 7 januari, toen de politiesirenes door en rond Parijs gierden en er nog een nationale klopjacht gaande was op drie terroristen, werd er een kleine 250 kilometer noordwaarts afgetrapt voor de competitiewedstrijd tussen Lille en Evian TG. Uiteraard voorafgegaan door een minuut stilte en de spelers speelden met rouwbanden. Laat de Franse voetbalbond zo zijn compassie zien? Absoluut niet!

Compassie zou de Franse voetbalbond laten zien door een weekend niet te voetballen. ”Sorry, het land staat even stil, dus wij ook”, of iets van die aard. Maar helaas zijn de belangen zó groot en de speelkalender zo vol, dat men er nooit voor kiest om een wedstrijd geen doorgang te laten vinden. De voorbeelden zijn talrijk. Op de avond van dinsdag 11 september 2001, toen de wereld zich realiseerde dat het nooit meer hetzelfde zou zijn, werd er door de UEFA “gewoon” afgetrapt voor de Champions League. Of na de aanslagen in Madrid in maart 2004 werden Spaanse clubs gewoon geacht te gaan voetballen. En misschien wel het meest wanstaltige voorbeeld stamt uit 2010, toen het nationale team van Togo na een aanslag op de spelersbus niet meer wilde (lees: durfde!) te voetballen en zich terugtrok uit de Africa Cup. Als dank werden zij voor de eerstvolgende twee edities geschorst.

De journalisten van Charlie Hebdo blijven vastberaden doorgaan met hun blad, omdat zij zich verplicht voelen het vrije woord te verdedigen en weigeren zich het zwijgen op te laten leggen. Voetbalbonden weigeren ook zich het zwijgen op te laten leggen, maar helaas zijn hun beweegredenen heel anders. Zolang het om geld gaat, zal iedere voetbalbond lak hebben aan menselijk leed. De “minuut” stilte voor Nelson Mandela is daar een pijnlijk voorbeeld van…

Klik
hier om te reageren of reacties van anderen te lezen.